|
Isidorus de Bubone:
|
“Bubo a sono vocis compositum nomen habet. Avis feralis, onusta quidem
plumis, sed gravi semper detenta pigritia, in sepulcris die noctuque
versatur, et semper commorans in cavernis.”
|
|
Unde Rabanus:
|
“Bubo, inquit, tenebris peccatorum deditos et lumen justitiae fugientes
significat.”
|
|
Ideoque inter immunda animalia in Levitico deputatur (Levit. XI.) Unde
per bubonem intelligere possumus quemlibet peccatorem. Bubo a sono vocis
dicitur, quia ex abundantia cordis os loquitur. Nam quod cogitat mente,
profert voce (Matth. XI.) Avis foeda esse dicitur, quia stercore ejus
locus in quo habitat commaculatur, quia peccator illos, cum quibus
habitat, exemplo perversi operis dehonestat. Avis est onusta plumis, id
est, superfluitate carnis, et levitate mentis. Sed gravi quadam detenta
pigritia. Detinetur inertia, et pigritia gravi, quia peccatores ad bene
operandum sunt inertes et pigri. Diu noctuque moratur in sepulcris, nam
delectatur in peccato, quod est fetor humanae carnis. Habitat etiam in
cavernis, nec per confessionem exit foras, sed lucem veritatis odit. Ab
aliis avibus visus, magnis earum clamoribus proditur, magnis etiam
incursionibus vexatur. Si enim peccator ad lucem cognitionis, ubi
peccata sua cognoscantur, veniat, magnam bene agentibus derisionem
praestat, et cum in peccato deprehensus fuerit, ab aliis verba
reprehensionis audit, plumas enim ejus evellunt, et rostro lacerant,
quia et carnales actus peccatoris bene agentes reprehendunt, et
superfluitatem levitatis ejus damnant. Infelix ergo bubo dicitur, quia
infelix est qui ea quae praediximus operatur.
|
|
