|
Draco maximus est omnium serpentium sive omnium animantium super terram.
Hunc Graeci draconta [[d][r][aac][k][oh][n]] vocant, Latini vero
draconem, qui saepe a speluncis abstractus fertur in aera, concitatusque
per cum lucet aer. Est autem cristatus, ore parvo, et apertis fistulis,
per quas trahit spiritum, linguamque exserit. Vim autem non in dentibus,
sed in cauda habet et verbere potius quam morsu rictuve nocet. Innoxius
est enim a venenis, sed ideo huic ad mortem faciendam non est venenum
necessarium, quia, si quem ligaverit, occidit. A quo et elephas soluta
sui corporis magnitudine interimitur. Nam circa semitas delitescens per
quas elephantes solito gradiuntur itinere, crura eorum caudae nodis
illigat, ac suffocando perimit. Sunt autem in Aethiopia et in India, ubi
ex ipso solis incendio est jugis aestus quasi aestas. Huic draconi
assimilatur diabolus, qui est immanissimus serpens. Saepe in aerem a
spelunca sua concitatur, et lucet per cum aer, quia diabolus ab initio
se erigens transfigurat se in angelum lucis, et decipit stultos spe
falsae gloriae, laetitiaeque humanae. Cristatus esse dicitur, quia ipse
est rex superbiae. Venenum non in dentibus, sed in lingua habet, quia
suis viribus [juribus] perditis, mendacio decipit, quos ad se trahit.
Circa semitas, per quas elephantes gradiuntur, delitescit, quia diabolus
semper magnificos viros insequitur. Crura eorum caudae nodis illigat, et
si potest illaqueat, quia iter eorum ad coelum nodis peccatorum
illaqueat, ac suffocando perimit, quia quisquis vinculo criminum
irretitus moritur, sine dubio in infernum damnatur.
|
|
