|
Aspis secundum Isidorum vocata est, quod morsu venena immittat et
spargat. As enim ut vult, vel potius [sbi][oac][sf] Graecis venenum
dicitur. Hujus diversa sunt genera et species, et dispares ad nocendum
effectus. Aliis sic dictam placet a defendendo; nam aspiso
[[sba][s][p][iac][z][oh]] dicitur defendo, eo quod aspis
[[sba][s][p][iac][sf]] etiam scutum dicitur. Fertur enim aspis cum
coeperit pati incantatorem, qui eam quibusdam carminibus evocat, ut eam
de caverna sua producat, cum illa exire noluerit unam aurem in terram
premit, alteram cauda obturat et operit, atque ita voces illas magicas
non audiens non exit ad incantatorem. Dipsas genus est aspidis, quae
Latine scythale dicitur, quia is, quem momorderit, siti perit. Hypnale
etiam genus est aspidis dicta eo quod somno necat; hanc sibi Cleopatra
apposuit, et ita morte quasi somno soluta est. Hemorrhois etiam aspis
nuncupatur, eo quod sanguinem sudet qui ab ea morsus fuerit, ita ut
dissolutis venis quidquid vitae est per sanguinem effundat. Graece enim
sanguis hema [[a][i][m][a]] dicitur. Praester est aspis semper ore
patenti et vaporante currens, cujus poeta sic meminit.
Oraque distendens avidus fumantia praester.
(LUCAN. Phars. lib. IX, vers. 713.)
Is quem percusserit, distenditur, enormique corpulentia necatur.
Extuberatum enim putredo sequitur. Seps, tabificus serpens etiam de
genere aspidum est, qui si momorderit hominem, eum statim consumit, ita
ut liquefiat totus in ore serpentis. In aspidum naturam est quod
imitemur, et est quod vitemus; quod imitemur, ut contra Syrenum, id est
voluptatum illecebras, et fraudulentas blanditias interiores occludamus
aures, ut simus, juxta verbum Domini, prudentes, ut serpentes. Quod
vitemus, ne serpens antiquus nos ut dipsas avaritiae siti feriat, aut
pigritiae somno obruat ut hypnale, aut irae sanguinolentia maculet ut
hemorrhois, aut ambitionis hiatu alteriusve peccati veneno turgentes ut
praester distendat.
|
|
