|
Physiologus dicit quod est lapis qui dicitur adamas, et in quodam monte
Orientis invenitur, ita tamen ut nocte quaeratur, non in die, quia nocte
lucet, et indicatur ubi fuerit. Per diem autem non lucet, quia sol
obtundit lumen ejus. Contra hujus lapidis duri tiem non ferrum, nec
ignis, nec alius lapis potest praevalere. De hoc lapide dicit propheta,
ut adamantem, et ut silicem dedi faciem tuam (Ezech. III). Et quia
Creatori creatura praevalere non potest, ideo adamas Christus est. Ex
illo vero adamante omnes sancti adamantini lapides a propheta dicti
sunt, sicut a nomine Christi Christiani vocantur, et nominantur. Ergo
mons, quem dicit physiologus Orientalis, in quo lapis adamas invenitur,
est Christus, qui sicut in Patre agnoscitur, ita Pater in Filio. Ipse
enim dicit: Ego in Patre, et Pater in me est; (Joan. IV); et iterum: Qui
videt me, videt et Patrem (Ibid.). Quod lapis per diem non invenitur,
significat Christum occultasse descensionem suam coelestibus virtutibus,
et dominationibus et potestatibus, qui tanquam luminaria Dei assistunt,
sed nunquam sciverunt mysterium descensionis, et incarnationis ejus quod
facturus erat in terris. Denique jam transactis omnibus mirabilibus
ejus, quae fecit pro humani generis redemptione, cum ascendisset in
coelos, integrum atque perfectum hominem illuc se inducens, videntes
etiam supernae civitatis exercitus dixerunt. Quis est iste rex gloriae?
(Psal. XXIII.) Quis est iste qui venit de Edom, tinctis vestibus de
Bosra? (Isa. LXIII.) quasi dicat: Quis est iste qui ascendit ex
sanguine, et rubor vestimenti ejus ex carne? Et in nocte invenitur ille
lapis, quoniam in istius coeli tenebras descendit, et illuminavit omne
hoc genus, quod sedebat in tenebris, et in regione umbrae mortis, sicut
David propheta in persona totius humani generis. Quoniam tu illuminas
lucernam meam, Domine, Deus meus, illumina tenebras meas (Psal. XVII).
Venit ergo Dominus, et lucernam quam exstinxerat diabolus, id est
animam, et corpus in se suscipiens illuminavit splendore suae gratiae
vivificans et reparans manifestius, dicente Apostolo de tam admirabilis
mysterii sacramento: Etenim manifeste, inquit, magnum est mysterium
pietatis, quod manifestum est in carne, justificatum est in spiritu,
apparuit angelis, praedicatum est in gentibus, creditum est in mundo,
assumptum est in gloria (I Tim. III). Quod autem de eo lapide dicit
physiologus, quod neque ferrum illi praevalet, id est mors illi non
dominabitur, delevit enim et conculcavit mortem, sicut Apostolus
testatur, dicens: Devicta est mors in victoria. Ubi est mors contentio
[victoria] tua? Ubi est mors aculeus [stimulus] tuus? (I Cor. XV.) Sed
neque ignis illi potest nocere id est diabolus, qui ignitis jaculis suis
succendit omnem terram, civitates, id est luxuriosos, ebriosos et
iracundos, de quibus Isaias dicit: Terra vestra deserta, civitates
vestrae igni succensae sunt (Isa. I). Dominus enim Jesus Christus
interficiet eum spiritu oris sui (II Thess. II). Sed neque alter lapis
illi nocuit, id est nullus homo penitus, neque ulla creatura praevaluit
adversus eum. Omnia enim per ipsum facta sunt, quia sine ipso factum est
nihil (Joan I). Adamas parvus est, et indecorus, ferrugineum habens
colorem, et splendorem crystallinum, et in modum nuclei avellani
invenitur, ac nulli cedit materiae, nec ferro, nec igni, nec unquam
incalescit. Unde et nomen interpretatione Graeca indomita vis ejus
accepit. Sed cum sit invictus ferro, ignisque contemptor, hircino tamen
sanguine recenti, et calido maceratur, sicque multis ictibus ferri
frangitur, cujus tragmentis insculptores pro gemmis insigniendis
perforandisque utuntur. Hic autem dissidet cum magnete lapide, in tantum
ut juxta positus ferrum non patiatur abstrahi in magnetem [magneti]. Sed
si fuerit amotus adamas, tum magnes ferrum rapit, et comprehendit et
aufert. Fertur quoque electri more venena depellere, metus vanos
expellere, maleficis resistere artibus. Genera ejus sunt sex, quibus
quia ad institutum nostrum parum faciunt, supersedeo.
|
|
