|
Est inter conchas margaritiferas, id est conchas et margaritas quae
Latine uniones, et vulgo perlae vocantur ferentes, species quaedam, quae
ab aliis marmaetholion, ab Latinis concha Sabaea dicitur, quia concava
est et rotunda. Est autem in duas partes divisa, ita ut, cum voluerit,
aperiat se, et, cum voluerit, claudat. Haec ergo de fundo maris
ascendit, et matutino rore alit intra se carnem. Ergo cum ascenderit de
loco suo super mare, aperit os suum, et suscipit intra se de rore coeli,
et circumfulget eam radiis solis, et sic intra eam margarita pretiosa et
splendida valde, quippe quae rore coeli concepta est, et de radio solis
clarificata. Lapis autem iste, qui dicitur conchus, figuram gerit
sanctae Mariae, de qua propheta Isaias dicit: Et egredietur virga de
radice Jesse (Isa. II). Et iterum: Ecce virgo concipiet, et pariet
filium (Isa. VII). Quae virga virgo sancta Maria est dicta. Flos vero,
qui de sancta Maria est natus, Dominus noster Jesus Christus est. Sicut
enim de mari ascendit concha, in qua nascitur conchus lapis, sic sancta
Maria ascendit de domo patris sui ad templum Dei, et ibi accepit rorem
coelestem. Haec sunt verba, quae dicta sunt ad eam ab angelo Gabriele:
Spiritus Domini superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi,
ideoque quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I). Ecce
hi sermones sunt, hic ros coelestis. Sicut multo ante patriarcha Isaac
benedicens filium suum, et significans quod Christus ex semine ejus
nasceretur, ait ad eum dicens: Det tibi Deus de rore de coeli, et de
pinguedine terrae (Gen. XXVII), castam atque intactam Mariam virginem
significans, matutinus autem ros quem concipit tempus orationis
matutinum describit. Quod autem aperit os suum concha, significat ubi
Maria dixit ad angelum; Ecce ancilla Domini, fiat mihi secundum verbum
tuum (Luc. I), et statim accepit Spiritum sanctum in se, et virtus
Altissimi tanquam sol justitiae clarificavit eam, atque quod natum est
ex ea, vita est, et lux. Venit lux vera, quae illuminat omnem hominem
venientem in hunc mundum (Joan. I). De quo et Paulus: Qui cum sit
splendor gloriae, et figura substantiae ejus (Hebr. I), etc. Et alibi:
In quo complacuit omnem plenitudinem divinitatis inhabitare (Coloss. I).
De ista igitur margarita legitur in Evangelio, quod simile est regnum
coelorum homini negotiatori quaerenti bonas margaritas. Inventa autem
una pretiosa margarita, vendidit omnem substantiam suam, et possedit
hanc margaritam (Matth. XIII). Iste autem negotiator est utique chorus
apostolorum. Omnes enim apostolos unum negotiatorem dicit, propter
unitatem fidei. Etenim non est Judaeus, neque Graecus, neque servus,
neque liber, neque Scytha, neque barbarus, neque masculus, neque femina,
omnes enim sumus unum in Christo Jesu (Coloss. III). Idem ergo bonus et
sapiens negotiator, id est sanctus chorus apostolorum, quaerit bonas
margaritas, hoc est lex et propheta, sive omnis anima credens quaerit
Deum. Quaerit etiam vir justus bonas margaritas, hoc est apostolos et
prophetas et patriarchas, per quos possit ad illam veram et pretiosam
pervenire margaritam. Isti sunt lapides sancti, qui volvuntur super
terram. Cum ergo commemoratus ille bonus negotiator invenit illam
pretiosam et bonam margaritam, id est Dominum nostrum Jesum Christum
Filium Dei vivi, emit eam venditis omnibus facultatibus suis, id est
contemnens et spernens non solum istius vitae substantiam, sed etiam
uxorem et filios, et omnem cognationem carnalem, insuper et corpus suum
et animam, sicut Veritas dicit: Quicunque perdiderit animam suam propter
me, inveniet eam (Matth. X). Haec omnia videns apostolorum chorus non
aurum accipit, neque argentum, sicut beatus Petrus ad illum claudum
stipem petentem: Argentum, inquit, et aurum non est mihi; quod autem
habeo, tibi do. In nomine Domini nostri Jesu Christi Nazareni surge et
ambula (Act. III). Et Paulus. Omnia, inquit, quaecunque erant mihi
lucra, haec propter Christum arbitratus sum detrimenta, propter
eminentem scientiam Christi (Philip. III). Qui ergo confitenter
contempserit omnes facultates suas, uxoremque et filios et omnem
cognationem suam, insuper corpus et animam propter unius margaritae
acquisitionem; si certissime confisus fuerit, et crediderit posse unam
margaritam acquirere, longe majores et meliores divitiarum facultates
praecellentioremque honorem, insuper et gloriae coronam habebit, quae
omnia ille negotiator possidet, qui est apostolorum chorus, per unum
illum lapidem pretiosum Dominum nostrum Jesum Christum, qui est verae
margarita, via, veritas et vita nostra (Joan. XIV). Denique audi ipsum
in Evangelio dicentem: Ecce dedi vobis potestatem spirituum immundorum,
et calcandi super omnes serpentes et scorpiones et supra omnem
potestatem diabolicam, et sanandi omnes languores et infirmitatem (Luc.
X). Et iterum: Euntes praedicate quoniam appropinquavit regnum coelorum,
infirmos curate, leprosos mundate, caecos illuminate, mortuos suscitate,
daemonia ejicite (Matth. X). Videte nunc quam inaestimabilis sit ista
margarita sanctis martyribus, qui non solum cum in hac vita essent, sed
etiam post hujus vitae excessum mira egerunt, sicut nunc videmus quomodo
in obsessis corporibus spiritus immundi illorum virtute et potestate
torquentur et cruciuntur, et invisibilibus flagellis verberantur,
quousque ejiciantur et effugentur ab hominibus, sicut ipsi daemones
audientibus nobis exclamant vociferantes, et rogantes eos ut cessent
torquere eos, tam varii et multiformes. Alii enim clamantes, alii
rugientes, sicut serpentes sibilantes fugantur ab obsessis hominum
corporibus per apostolorum hominumque sanctorum virtutes, quae illis
secundum merita sua a Domino datae sunt. Honorem vero illum
transcendentem et superimentem omnibus terrenis honoribus, sortiti sunt
ab ipso pretioso lapide, pro quo omnia sua bona dimiserunt, ut illum
coelestem thesaurum possiderent, qui dicunt ad Salvatorem: Ecce nos
quidem dimisimus uxores et filios et omnes possessiones propter te, quid
facies nobis in regno tuo? (Matth. XIX.) Et ille dicit illis: Amen, amen
dico vobis, cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae ad
judicandum orbem terrae, sedebitis et vos super sedes duodecim,
judicantes duodecim tribus Israel (Ibid.). Unde satis confidenter Paulus
apostolus dicit: Nescitis quoniam angelos judicabimus? et a nobis
judicabitur hic mundus (I Cor. VI). Tanta enim gloria, tanto honore
remuneratus est apostolorum chorus, ut in hoc saeculo adhuc positus
legitimus ille atheleta Christi Paulus praeviderit in coelis justitiae
suae coronam, sicut exsultans ait: Bonum certamen certavi, cursum
consummavi, fidem servavi; de caetero reposita est mihi corona
justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex, non solum
mihi, sed et omnibus qui diligunt praesentiam regni ejus (II Tim. IV).
Talem coronam meretur a Christo bonorum apostolorum chorus, talemque
retributionem apostoli recipient pro corruptibilibus.
|
|
