CAP. IV. De herinaceo, seu hericio.

Physiologus dicit de herinaceo, quod figuram habet porcelli lactentis, et est totus spinosus, qui tempore vindemiarum ingreditur vineam, et ubi invenit vitem oneratam, ascendit supra et excutit racemos ad terram, deinde descendit et involvit se super congregatos racemos, ut infigantur in spinis suis, et sic fert escam catulis suis. Est autem aptus medicinae, coctus et comestus proficit. Tu vero, homo Dei, custodi vineam tuam et omnes fructus ejus spirituales, ne te occupet istius saeculi sollicitudo, et temporalium bonorum voluptas, et spinosus diabolus infigat suis spinis omnes fructus ejus spirituales, et faciat escam bestiis, et fiat anima tua nuda, vacua et inanis, sicut pampinus, sive vitis ablatis uvis. Post hoc enim frustra clamabis: Vineam meam non custodivi (Cant. II). Hujus herinacei etiam natura est, ut si quando senserit hominem, contra omnes insidias ejus protegit se suis spinis sepiens, et se in globum colligens, et velut plaustrum stridet. Tu autem salutis tuae inimicum praesentiscens, datis tibi virtutibus et Ecclesiae sacramentis contra eum te muni, et ut Deo vivas, mundi, carnis et diaboli operibus mortuum te finge.