|
Crocodilus a colore croceo dicitur, et nascitur in Nilo flumine,
quadrupes animal, terra et aqua vivens, longitudine plerumque viginti
cubitorum, dentium et unguium immanitate armatum, cujus cutis tantae
duritiae dicitur, ut quamvis percutiatur in tergo lapidum ictibus, nihil
laedatur. Nocte in aquis, die in humo quiescit; qui si aliquando
inveniat hominem comedit eum, si vincere potest, et postea eum semper
plorat. Solus autem prae omnibus animalibus superiora oris movet,
inferiora vero immota tenet. Stercus ejus fit unguentum, unde vetulae et
rugosae mulieres facies suas perungunt, fiuntque pulchrae donec sudor
defluens faciem lavet. Cujus figuram portant hypocritae sive luxuriosi
atque avari, quia, quamvis vento superbiae inflentur, tabe luxuriae
maculentur, avaritiae morbo offuscentur tamen rigidi ac velut
sanctissimi in sanctificationibus legis coram omnibus incedere hominibus
sese ostendunt. Nocte in aquis, die humi quiescit, quia quamvis
hypocritae luxuriose vivant, tamen sancte et juste vivere dici
delectantur. Conscii suae malitiae corde plangunt, licet usu semper
retrahantur et consuetudine ad perpetrata. Superiora oris ejus movet,
quia hi sanctorum Patrum vitae exempla, verborumque doctrinam aliis in
verbo ostendunt, tamen ne minimum quidem eorum quae dicunt in se
ostendunt. De stercore ejus fit unguentum, quia plerumque mali de
perpetrato malo ab imperitis laudantur, ac ab hujus mundi favoribus
extolluntur. Sed cum districtus judex perpetratis malis iram suam ad
feriendum promovet, tunc omnis ille decor laudis velut fumus evanescit.
|
|
