|
Camelis [k][aac][m][a] cama, id est labor nomen dedit, quod jumentum sit
laboriosum, vel a chamae [[kh][a][m][a][iti]] quod Graecorum est
adverbium significans humi; nam quando onerantur ut breviores et
humiliores fiant, accubant, et sic chamelus scriberetur, sive quia
curvus est dorso a chamiro, id est incurvo. Hos licet et aliae regiones
mittant, Arabes tamen plurimos, et Bactri fortissimos camelos mittunt.
Verum in hoc differunt quod Arabici bina tubera in dorso habent;
Bactriani singula. Hi nunquam pedes atterunt; sunt enim illis reciproca
quibusdam pelliculis vestigia carnulenta; unde et contraria sunt illis
ambulantibus, nullo favente praesidio ad nisum insistendi. Habentur
autem ad duplex ministerium. Sunt enim alii oneri deferendo accommodati,
alii perniciores et ad iter faciendum promptiores. Sed illi ultra modum
pondera recipiunt, isti amplius quam solita spatia egredi nolunt.
Geniturae cupiditate efferuntur adeo ut saeviant cum venerem requirunt.
Oderunt equinum genus. Sitim etiam per triduum tolerant; verum cum datur
occasio bibendi, tantum implentur, quantum et desideria praeterita
satiet, et in futurum diu prosit. Lutulentas aquas captant, puras
refugiunt. Denique ubi coenosior aqua defuerit, ipsi assidua
proculcatione limum excitant, ut turbetur; durant in annos centum. Si
forte translati fuerint in loca peregrina, propter insolitam mutationem
aeris, morbos trahunt. Ad bella feminae praeparantur, inventumque est ut
desiderium eis coitus quadam castratione extrahatur; putant enim fieri
validiores si a coitibus arceantur.
|
|
