|
Septimus ordo a pace incipit et ad pacem tendit. Tria de dilectione
Creatoris requiruntur: mens, manus et lingua; haec eadem in hoc
operantur. Lingua format vocem, manus pingit crucem, mens movet
utrumque, id est linguam ad formandum vocem, et manum ad pingendum
crucem. Haec igitur tria sunt necessaria, id est vox orationis, et
virtus sanctae crucis, et fides mentis, ut pertingamus ad summam pacis.
Pax Domini sit semper vobiscum. Non omnis pax est Domini pax. Est enim
pax inordinata, est pax simulata, est pax inquinata, et pax scelerata.
Pax inordinata, pax superborum, qui contempto superiore obediunt
inferiori, sicut Adam uxori, et ideo seipsum superiorem et inferiorem
perdidit. Secundus vero Adam maluit obedire Deo Patri quam Synagogae
matri, et ideo seipsum recepit cum a mortuis resurrexit, et Patrem
servavit, et matrem in fine recipiet. Cui Synagogae matri compatiendo
Patri dicebat: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste (Matth.
XXVI). Non tamen passionem timebat vel subterfugere volebat, sed quia
Synagogam ex sua passione perituram sciebat, affectu pietatis
condolebat. Pax simulata est proditorum, qui ore et non corde loquuntur;
pax inquinata, fornicatorum et adulterorum; pax scelerata, rebellium et
schismaticorum, qui universaliter Ecclesiae auctoritati resistunt et
contradicunt. Unde Samuel: Peccatum ariolandi est repugnare, et quasi
scelus idololatriae nolle acquiescere (I Reg. XV). Augustinus tres
auctoritates ponit: primam, sanctarum Scripturarum; secundam, generalium
conciliorum; tertiam, universalis Ecclesiae consuetudinem, dicens: Omnia
quae nulla istarum auctoritate roborata sunt, ab Ecclesia penitus
resecanda existimo. Pax autem Domini ordinata est, quae ordinem diligit.
Vera est, quae neminem fallit. Munda est, quae omnia inquinamenta
refugit. Pudica et aeterna est quae litem et finem nescit.
In ordine multae quaestiones oriuntur quae, Spiritu sancto revelante,
solvuntur. Prima quaestio, quare tres cruces secundum consuetudinem
Ecclesiae fiant; secunda, quare duae secundum quamdam rationem fidei
sufficiant; tertia, quare cruces istae non supra vel extra calicem, sed
tantum intus in calice fiant. Quarta est quare tertia particula Dominici
corporis manu teneatur in crucibus faciendis. Quinta, quare eadem
particula, factis crucibus, in calicem descendat. Sexta, quare duae
partes extra calicem remaneant. Septima, quando dicitur Agnus Dei, cum
duobus primis sit convenientia, quare in tertio sit differentia dicendo,
dona nobis pacem. Solutio primae quaestionis: Tres vitae sunt humanae
naturae: Prima, animae simul cum corpore; secunda, animae relicto
corpore; tertia, animae, resumpto corpore: quae erit in resurrectione.
In prima vita pax est necessaria, quae longe faciat a crimine. In
secunda, pax est necessaria, quae longe faciat a terrore, unde in
exsequiis mortuorum dicitur: Non poenalis timor excruciet; non reorum
proxima catena constringat, etc. In tertia vita pax est necessaria quae
longe faciat ab utroque, id est a crimine et terrore, consummata gloria
et beatitudine. Ideo ergo tres cruces facimus, ut per virtutem crucis ad
istam triplicem pacem pertingamus. Ideo etiam semper dicimus, id est in
hac triplici vita pacem aliis imploramus. Solutio secundae quaestionis:
Nulla natura redimenda erat vel ad pacem reducenda, nisi solius hominis
corpus et anima, propterea secundum hanc rationem fidei duplex crux
solummodo videtur esse facienda.
Solutio tertiae quaestionis: In septima aetate quae excipietur ab octava
pace consummata, non erit unde exterius sit dolendum sed unde potius sit
interius gaudendum. Propterea cruces non extra, sed intus in calice
fiunt. Solutio quartae quaestionis: Tertia pars Dominici corporis quam
manu tenemus cum cruces facimus, pars illa est Ecclesiae quae in
exsultatione est et gaudet cum Christo in aeterna beatitudine, hanc
ergo, id est sanctos manu tenere, id est fide et opere imitari debemus,
ut sic cruces faciamus, id est passionibus Christi communicemus. Solutio
quintae quaestionis: Calix Domini qui laborem significat et imitationem
Dominicae passionis, habet suum exterius et suum interius: exterius
pressuram et tribulationem; interius, gaudium et consolationem. Unde
Dominus in Evangelio: Haec locutus sum vobis, ut in me pacem habeatis.
In mundo pressuram habebitis (Joan. XVI), unde Isaias: Secretum meum
mihi (Isai XXIV), et David: Quam magna multitudo dulcedinis tuae,
Domine, quam abscondisti timentibus te! (Psal. XXX) et iterum: Secundum
multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae
laetificaverunt animam (Psal. XCIII). Illud secretum gaudii et
consolationis et illud absconditum dulcedinis, interius est calicis.
Propterea ergo illa tertia particula Dominici corporis descendit in
calicem, quia post laborem cum Christo in aeternum et aeternam recipiet
requiem. Unde in Evangelio: Jam pueri mei mecum sunt in cubili; non
possum surgere et dare tibi (Luc. II). Solutio sextae quaestionis: Duae
partes Dominici corporis, quae extra calicem remanent, duae sunt partes
Ecclesiae, pars in peregrinatione, et pars in exspectatione. Quia ergo
istae duae partes laboribus poenitentialibus subjacent, et adhuc
exspectant et desiderant, nec desideratam habent requiem; propterea
illae duae partes Dominici corporis extra calicem remanent. Solutio
septimae quaestionis: Tria sunt tempora; duo sunt misericordiae, tertium
erit pacis et justitiae. Quia ergo in tempore peregrinationis et in
tempore exspectationis speratur et exspectatur misericordia, in tempore
vero resurrectionis pax consummabitur atque justitia. Propterea quando
dicitur, Agnus Dei, in duobus primis est convenientia, in tertio est
differentia.
|
|
