|
Sed quandoque, fratres, ut superius diximus, contrarium contingit, et
miramur quomodo contingat. Quis enim non miretur ab indiscreto discretum
decipi, a pigro fortem superari posse? Miramur hunc ordinem naturae,
miramur et modum, succumbit ratio, dominatur animalitas, infirmitas
carnis animum privat a virtute, et sic ejicitur Dominus, ut hostis
recipiatur. Proh dolor! minatur Christus et non timetur; promittit, et
non creditur ei; blanditur, et pejores efficimur. Quid promittit
Christus? vitam aeternam. Quid minatur? ignem aeternum. Quomodo
blanditur? exspectando per misericordiam. Non permittit ut pervertat,
sed convertat. Ejicitur tamen, et contigit illud quod scriptum est in
Evangelio: Domus mea domus orationis vocabitur, vos autem fecistis
speluncam latronum (Matth XXI). Fit igitur mens hominum quandoque
spelunca latronum, fit domus negotiationis, fit meretricis prostibulum.
Fit spelunca latronum, quando aliquis invidendo fratri suo ut detrahat
insidiatur, et virtutum spoliat indumentis. Fit domus negotiationis,
quando pro iis quae agimus, humani favoris forum frequentamus, et ibidem
ementes et vendentes, laudem pro bono opere quasi stulti mercatores
recipimus. Fit meretricis prostibulum, quando in thalamo castae mentis,
lupanar libidinosae delectationis erigitur. Hoc quod dico saeculares
pertimescant, et similitudinem quam de duobus sociis assignavimus
praetendant, ne, cum intraverint religionis claustrum, iterum
impugnanti, antiqui hostis ditioni subdantur. Nunc autem, fratres, nos
qui claustrum intravimus, aliquid de exhortatione saecularium contra ea,
quae superius minatus est diabolus per delectationem temporalium, pro
modulo imbecillitatis nostrae dicamus. Audiant igitur saeculares quos
temporalis delectatio retinet, qui religionis abhorrent habitum, quam
suavis sit verae religionis cohabitatio. Audiant pauperes et laetentur;
mediocres et hortentur alios; divites et confortentur. Abundans est enim
religio pauperi, mediocri sufficiens, tolerabilis diviti, infirmis
larga, delicatis compatiens. fortioribus moderata, poenitentibus
misericors, perversis severa, bonis optima. Haec autem sunt novem
beneficia religionis. Immoremur igitur diligentius in singulis, ut ex
beneficiis suis bonitas religionis agnoscatur.
|
|
