|
Et fecit in eis cherubin, et palmis, et picturas varias, quasi
proeminentes de pariete, et progredientes (III Reg. VI). Facit Salomon
cherubin in parietibus templi mystici, dum quoslibet fideles Scripturae
praecepta, in qua est scientiae multitudo, docet imitari. Cherubin
facit, dum fieri docet in terris, quod angeli tenent in coelis, dum
docet humanam creaturam, angelicam possidere vitam, dum etiam caeteros
in mundo multitudine scientiae praecellunt, qui Deum prae caeteris
diligunt. Nonne et nunc vides aliquos a saeculo longe remotos, tanta
scientia praeditos, ut scientia saecularis subdatur eis, ut non tantum
vocentur ad consilia principum, sed etiam intersint negotiis regum, ut
qui coeperunt dominari propriis moribus, dominentur etiam alienis, et
honorentur a personis sublimioribus? Hi sunt, qui loquuntur inter
philosophos sapientiam, quorum rhetores mirantur eloquentiam. Quos enim
nullis seu paucis artibus imbutos in saeculo viderunt, nunc de singulis
loquentes audiunt, et ad tantam scientiae multitudinem eos pervenisse
cognoscunt, ut sapientibus hujus mundi divinae Scripturae profunditatem,
et secreta coelestia verbis pandant. Palmas facit, dum spem et memoriam
retributionis aeternae post agonem legitime certantibus sine dubitatione
habituros repromittit. Facit picturas proeminentes de pariete, et
egredientes, cum ad hoc electi ex bona consuetudine perveniunt, ut quid
dicendum vel quid faciendum, non ab aliis sed a seipsis proferentes
quaerant. Moraliter vero cherubin facit in pariete, dum per spiritum
scientiae, qui novit omnia prudenter disponere, virtutes ordinat in
mente, dum duabus alis a terrenis se allevat, et duabus alis, ne oculo
vanae gloriae videatur, corpus velat. Zelum quoque secundum scientiam
habeat, et modum teneat, ut sciat pati penuriam et abundare, satiari et
esurire (Philip. IV), ut sit in eo multiplex supradicti angeli scientia,
intus videlicet in ordinandis ac disponendis virtutibus, exterius in
multiplicandis bonis operibus. Palmas facit, dum in conflictu vitiorum
de diabolo triumphans victor existit. In palma siquidem notatur
victoria, palma enim post victoriae finem ornamus manum victricem.
Quotidie etenim pugnamus, et quotidie vincimus, quia quotidie nobis
lucta est cum diabolo, et quotidie diabolum superamus. Tenemus itaque
quotidie palmam in manu, id est, victoriam de conflictu. Habemus etiam
difficilem pugnam adversus carnem et sanguinem, ut quae nolumus
aliquando ea faciamus. Sed cum, Deo annuente, vincimus, palmam in manu
tenemus, et pertingimus ad victoriam per patientiam. Scriptum est enim:
In patientia vestra possidebitis animas vestras (Luc. XXI). Fecit quoque
picturas varias proeminentes de pariete, et egredientes. Proeminent
picturae variae de pariete, et egrediuntur, dum ea, quae cogitantur in
animo, ut luceat lux vestra coram hominibus (Matth. V), opere
perficiuntur. Hoc autem fit, cum apparet misericordia in effectu,
benignitas in vultu, humilitas in habitu, modestia in cohabitatione,
patientia in tribulatione. Si autem velis cognoscere effectum
misericordiae, ipsa est, quae compatitur miseris, succurrit egenis, ex
dulcedine vero benignitatis efficitur mansueta facies et mitis. Si autem
fuerit animus humilis, fit et habitus exterior eidem animo similis,
pannosus scilicet, abjectus, et vilis. Gestus siquidem modestiae
demonstrantur ex habitu conscientiae, ut talis appareat foris, qualis
est et intus. Effectus autem verae patientiae proeminet et egreditur,
dum prospera et adversa toleras cum hilaritate.
|
|
