|
Habet etiam Hierusalem portas, exhortationes videlicet sanctorum Patrum
discretas, per quas ingredimur in Ecclesiam et egredimur ad aeternam
vitam. Attollite, inquit, portas principes vestras, et elevamini portae
aeternales, et introibit Rex gloriae (Psal. XXIII). Principes sunt boni
vel mali doctores. Malorum portae sunt perversae suggestiones; bonorum
vero sanctae exhortationes. Per istas itur in coelum, per illas
descenditur ad infernum. Istae gravantur, illae elevantur. Istae
aeternales sunt, quia ad aeternitatem perpetuae felicitatis ducunt;
illae sunt portae mortis, quia perducunt ad abyssum perpetuae
damnationis. Per istas introibit rex gloriae, per illas diabolus rex
superbiae. Defixae sunt in terra, inquit Jeremias, portae ejus (Thren.
II). Defixae in terra portae Hierusalem esse referuntur, quoties amore
terrenarum rerum praelati Ecclesiae delectantur. Et erectae sunt,
quoties coelestia quaerunt. Unde per Ezechielem prophetam dicitur:
Porta, inquit, respiciebat viam aquilonis (Ezech. IX). Via aquilonis est
vita peccatoris. Viam aquilonis porta respicit, quando quilibet doctor
spiritualis considerat, et reprehendit vitam peccatoris. Porta enim
doctor esse dicitur, quia per ipsum ad aeternam vitam recto tramite
pervenitur. Sed et per portas animae designare possumus diversos
corporis sensus. Portae enim sunt, quia per eas intrant, et exeunt, qui
civitatem subvertunt. Exeunt et intrant, qui cives ejusdem civitatis
quandoque muniunt et conservant. Hae siquidem portae tunc in terra
defixae jacent, quando sensus corporis terrenis desideriis penitus
inhaerent. In vectibus vero erectae pendent, quoties corporis sensus
divinae contemplationi patent.
|
|
