|
Fertur habere praedicta civitas vicos et plateas. Vici sunt in Ecclesia
continentes et conjugati. Sicut enim in materiali vico duo sunt ordines
domorum, sic in vico Ecclesiae sunt duo ordines, videlicet continentium
et conjugatorum. In libro Esdrae scriptum reperi, quod Melchias filius
Herem aedificavit in Hierusalem mediam partem vici (II Esdr. III). In
Jerusalem mediam partem vici aedificat, qui conjugatorum legitime jura
conservat. Alteram vero partem ejusdem vici ille aedificare dicitur, a
quo munditia continentium per omnia custoditur. Inter hos ordines
domorum est quasi via media, activa vita. Per hanc igitur ambulant, qui
ad coelestem Hierusalem pervenire festinant. Sunt autem in Hierusalem
majores et minores vici. Majores vici sunt activi et contemplativi.
Minores vero ad illos pertinent, qui ex illis derivantur, vel ipsis
inhaerent. Sunt et in anima quidam vici morales, diversae videlicet
virtutum species. Sicut enim in materiali vico sunt diversi ordines
hominum, sic in vicis animae sunt diversitates morum. Habet autem anima
vicum timoris, et vicum amoris. Vicus timoris descendit ad portam
vallis, id est, humilitatis. Vicus amoris ducit ad portam pontis, id
est, ad contemplationem futurae retributionis. In vico timoris habitant
servi et mercenarii. In vico vero dilectionis habitant, qui Patrum
haereditates exspectant. Servi prae timore poenae serviunt, mercenarii
pro labore mercedem quaerunt, filii pro sola dilectione laborant, non ut
soli haereditatem possideant, sed ut cum patre sine fine vivant. Sed et
in Jerusalem morali alii vici possunt assignari, id est, vicus
sacerdotum, et vicus scuta vendentium. Vicus sacerdotum, est vicus
sanctae exhortationis, qui ducit ad portam sterquilinii, id est, ad
portam confessionis. Sicut enim fimus ejicitur per portam sterquilinii,
sic etiam per portam confessionis ejicitur fetor peccati. Est etiam
vicus scuta vendentium. Sunt enim quidam, qui scuta emunt, et scuta
gerunt, quia in necessitate fratres defendunt. Sunt et alii, qui scuta
faciunt, et scuta vendunt, quia, licet ingenium et potestatem juvandi
alios habeant, non tamen absque pecunia fratres in necessitate juvant.
Scuta, sunt defensionis verba. Scutum manu tenet, qui quod ore loquitur,
operibus implet. Scutum contra hostes elevat, qui in defensione pauperum
auxilium pro viribus praestat. Scuta martyres emerunt, quia pro
defensione divinae legis corpora sua ad supplicia tradiderunt. Scuta
Judas Machabaeus et fratres ejus emerunt, quando possessiones suas pro
defensione fratrum depopulandas hostibus reliquerunt. Emerunt autem
Machabaei scuta aurea. In historia siquidem legitur Machabaeos habuisse
clypeos aureos. Refulsit, inquit, sol in clypeos aureos, et
resplenduerunt montes ab eis (I Mac. VI). Sunt autem clypei aurei,
auxilia defensionum, quae sunt absque commistione temporalis lucri. In
his igitur clypeis sol refulget, quia in puritate cordis per exemplum
bonae operationis justitia clarior apparet. Et resplenduerunt montes ab
eis. Montes sunt homines vita et moribus sublimes. A clypeis ergo aureis
montes splendorem recipiunt, quia cum aliquis justus bene operatur,
caeteri viri sublimes per famam bonae opinionis clariores fiunt. Sed et
in exercitu regis Antiochi multi fuerant, qui clypeos aureos secum
habebant. Sunt autem, sicut superius diximus, aurei clypei, verba quae
in defensione proximi proferuntur absque commistione temporalis lucri.
Sed istorum clypei ideo aurei sunt, quia cum proximis verba defensionis
proferunt, non pro pretio, sed pro justitia se loqui dicunt. Cum autem
sol justitiae in his clypeis resplendet, tunc veritas apparet. Et sic
montes ab eis splendorem recipiunt, quia contra eorum falsitatem montes,
id est, justi luce veritatis clariores fiunt. Nota etiam quod in
Hierusalem domus scuta vendentium esse dicitur, ne alicui, quod diximus,
mirum videatur. Ait enim Scriptura: Aedidificavit Melchias filius
aurificis usque ad domum Nathinaeorum, et scuta vendentium contra portam
judicialem (II Esdr. III). Scuta vendunt, qui pro justitia munera
libenter accipiunt. Sed domum scuta vendentium contra portam judicialem
esse, Scriptura dicit. Illos enim, qui justitiam vendunt, conscientia
reprehendit; et contra portam judicialem domus eorum positae sunt,
quorum mens et conscientia veritati contradicunt. Hoc autem toties
mystice, vel moraliter agitur, quoties aliquis vir ecclesiasticus
cupiditate vincitur, vel quoties animus adulationis laude remuneratur.
Nec mirum si in Hierusalem, id est, in Ecclesia vel in anima, istud
agitur, cum econtrario in Damasco, id est, in saeculo vel in saeculari
animo, vicus rectus et domus Judae reperiatur. Dixit enim ad Ananiam in
visu Dominus: Surge, et vade in vicum, qui vocatur Rectus, et quaere in
domo Judae Saulum nomine Tharsensem, ecce enim orat (Act. IX). Ananias,
gratia Domini: Judas, confessio, Saulus, tentatio respicientis;
Tharsensis, exploratio gaudii interpretatur. Ad Saulum Ananias mittitur,
quando ad eum, qui peccatum considerat, gratia poenitendi tribuitur.
Tentationem considerat et respicit, qui tempus et locum, delectationem
et consensum tentationis attendit. Talis in domo Judae quaeritur, et
invenitur, qui in domo confessionis, adhuc manens in saeculo, demoratur.
Ponitur autem haec domus in vico, qui vocatur Rectus. Qui enim in domo
confessionis manet, procul dubio metam recte vivendi tenet. Sed qui
Tharsensis est virum coelestem in terris tolerat, ut postmodum coelestis
gaudii explorator fiat.
|
|
