CAP. XVIII. Quod Judas ordinavit viros, ut pugnarent adversus eos qui erant in arce, donec sancta mundarent.

Ordinavit Judas viros, ut pugnarent adversus eos qui erant in arce, donec sancta emundarent (I Mac. IV). Per arcem possumus intelligere mentis rationem, quam toties alienigenae possident, quoties vitia menti dominantur, ut eam a virtutibus alienent. Mirum est tamen quod filii Israel Hierusalem obtinent, alienigenae vero dominantur in arce, et in eadem potestatem habent: et nisi Apostolus quaestionis nodum solveret, dubitaret forsitan aliquis qualiter hoc fieri posset. Video, inquit Apostolus, aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivantem me in lege peccati (Rom. VII). Ecce alia est lex in membris, et alia est lex mentis. Caro enim concupiscit adversus spiritum; spiritus autem adversus carnem (Galat. V.) Sic aliquando alienigenae dominantur in arce; et multi etiam de populo, qui adversantur Judae, manent in civitate. Multa enim cum ipsa confessione in mente sunt quae nocent, et tamen expelli non possunt. Multa etiam ex mala consuetudine procedunt quae rationi non obediunt, sed quadam assiduitate rationem vincunt. Similiter Ephraim Chananaeum, qui habitat in Gazer non expulit, usquequo Pharao rex Aegypti Gazer coepit, et eam filiae suae in dotem dedit (III Reg. IX; Josue XVI.) Ephraim, fructificans; Pharao, dissipans; Chananaeus, motus; Gazer, constructio interpretatur. Cum iis igitur, qui fructum boni operis colligunt, motus carnis habitare non desinunt, sed eis sub tributo serviunt, quandiu filii Ephraim civitati dominantur et praesunt. Sed cum Pharao rex Aegypti Gazer, id est, animam virtutibus constructam capit et dissipat: omnes, qui in ea habitant, id est, virtutes animae, trucidare non cessat. Et dedit eam filiae suae in dotem (II Machab. IV). Filia Pharaonis regis Aegypti, est lex peccati. Gazer igitur Aegypti rex in dotem filiae suae tribuit, quando lex peccati animam carnaliter viventem in dotem sibi conscribit, et sic Gazer filiae Pharaonis in dotem tribuitur, quando constructio corporis et animae, legi peccati subjugatur. Sed et in Hierusalem Jason frater Oniae, gymnasium et ephebiam aedificavit sub arce. Cum enim suscepisset Antiochus regnum, qui Nobilis appellabatur, ambiebat Jason frater Oniae summum sacerdotium. Aditoque rege Antiocho promisit ei argenti talenta trecenta sexaginta, super hoc promittebat et alia centum quinquaginta, si potestati ejus concederetur gymnasium et ephebiam sibi construere, et eos, qui in Hierosolymis erant, Antiochenos scribere. Quod cum rex annuisset, et obtinuisset Jason principatum, statim ad gentilem ritum contribules suos transferre coepit, et ausus est sub ipsa arce gymnasium constituere et optimos quosque epheborum in lupanaribus ponere (ibid.). Ambiebat, inquit, Jason frater Oniae summum sacerdotium. Extunc ira tua, Domine, extunc venale sacerdotium, extunc et nunc. Adhuc enim Jason est in Ecclesia cum Onia: adhuc precibus et pretio quorumdam celebratur electio. Qui hoc ordine in Ecclesia magistri fiunt, gymnasium et ephebiam in Hierusalem, id est, in Ecclesia, quandoque construunt. Gymnasium, est domus in qua fieri solebant ludi gentilium. Gymnasium in Israel aedificant praelati, qui inter fratres saecularia narrant: qui cum suis exhortationibus auditores ad fletum movere deberent, ad risum movent. Ephebiam vero in Israel constituunt, qui secum personas suspectas et notabiles habere non erubescunt. Eos, qui in Hierosolymis sunt, Antiochenos volunt scribi, quia divites esse cupiunt, et videri. Qui ante conversionem saeculi cum paucis ire consueverant, nunc in multitudine magna et apparatu copioso curias frequentant, et per hoc simplicibus datur intelligi, quod paupertas non conveniat praelationi. Moraliter autem Jason desiderans interpretatur. Gymnasium vero est locus, ubi gentilium ludi antiquitus solebant fieri. Ephebia est lupanar, ubi ephebi solebant poni. Ephebi, sunt viriles affectus animi, quos Jason assensu regis Antiochi in lupanaribus ponere statuit, quia carnale desiderium eosdem affectus instinctu diaboli libidini quandoque substernit. Gymnasium vero Hierosolymis aedificant, qui leves et instabiles animo curiositatis lusibus exsultant. Antiocheni scribi desiderant, qui divitiarum copiis abundant. Ecce et in arce et sub arce sunt qui Judae, id est, confessioni contradicunt. Ordinavit Judas, sicut superius diximus, viros, qui pugnarent adversum eos, qui erant in arce, donec sancta emundaret (I Machab. IV). Viri, sunt viriles affectus animi, qui adversum eos qui sunt in arce pugnant, quando virtutes vitiis viriliter repugnant: Judas igitur ad pugnandum viros ordinat, dum vera confessio suis in locis virtutes ordinate locat. Ponit igitur in primo loco timorem poenae, in secundo dolorem culpae, in tertio laborem poenitentiae, in quarto fructum eleemosynae. Sed, ne desperet, adjungit spem veniae timori, consolationem dolori, retributionem labori, eleemosynae fructum visitationi pauperum. Adjungit etiam jejunium compunctioni, vigilias orationi, lectionem meditationi. Et sic in circuitu Judas arcem obsidet, donec ab immunditiis mentem confessio purget.