|
Habet praedicta civitas in muro duodecim portas. Fiunt autem portae
civitatis de duodecim margaritis, ita ut unaquaeque porta fiat tantum ex
una margarita (Apoc. XXI). Hoc autem genus lapidis invenitur in
quibusdam piscibus marinis. De cocleis enim marinis legitur quod in
earum carne quasi calculus candidus nascitur. De coelesti siquidem rore
calculus gignitur, qui certis anni temporibus a cocleis hauritur.
Candidas autem margaritas meliores esse dicunt, quam eas quae
flavescunt. Illas enim matutini roris conceptio reddit candidas; has
senectus seu vespertinus aer gignit obscuras. Margarita vero mystice
significat evangelicam doctrinam seu dulcedinem coelestis vitae. Unde
legitur in evangelica parabola de homine quaerens bonas margaritas,
quod, inventa una pretiosa margarita, abierit, et vendiderit omnia quae
habuerit, et emerit illam (Matth. XVIII). Unde Gregorius:
|
“Qui coelestis, inquit, vitae dulcedinem, in quantum possibilitas
admittit, perfecte cognoverit, ea quae in terris amaverat, libenter
cuncta derelinquit.”
|
|
In comparatione ejus vilescunt omnia, deserit habita, congregata
dispergit. Inardescit animus in coelestibus, nil in terris libet.
Deforme conspicitur quidquid in terra placebat specie, quia sola
pretiosae margaritae claritas fulget in mente. Habes nunc per
margaritam, dulcedinem coelestis vitae et evangelicam doctrinam. Hae
sunt margaritae, ex quibus fiunt duodecim portae. Ex rore, sicut
superius diximus, margaritae fiunt, quae certis anni temporibus cocleae
hauriunt, quia justi, qui in maris hujus saeculi habitant, quandoque
dulcedinem divinae contemplationis quamvis tenuiter gustant. Unde beatus
Gregorius:
|
“Ros desuper et subtiliter cadit.”
|
|
Et toties de rore coeli accipimus, quoties per infusionem
contemplationis intimae, de supernis aliquid tenuiter videmus. Ex rore
igitur creari dicitur, qui in dulcedine divinae contemplationis
nutritur. Nota quod structura praedictae civitatis habet colorem
perpetuae viriditatis. Nota etiam quod margaritae dicantur esse
candidae. Attende igitur candorem, attende et virorem. Candor in portis,
est munditia castitatis. Viror in muro, perseverantia in proposito.
|
|