|
In medio coelestis pratelli (quod futurae comparavimus amoenitati)
ponitur lignum vitae, ut vita sit in amoenitate. Non est enim felix
amoenitas, cum vita arctatur intra mortis metas. Sed cum vita sine morte
fuerit, tunc amoenitas vitae cum vita felix erit, ita ut audiat homo
quod per Prophetam dicitur a Domino: Longitudine dierum replebo eum, et
ostendam illi salutare meum (Psal. XC): longitudo temporis est spatium
aeternitatis; ostensio salutaris est visio Salvatoris. Hoc autem
salutare est lignum vitae. Diversa sunt ligna vitae: est enim lignum
vitae arbor quaedam materialis, quae a principio fuit in medio paradisi.
Est et lignum vitae quasi arbor quaedam justitia in medio moralis
claustri. Est etiam arbor vitae Christus in medio Ecclesiae. Sed in
medio claustri futurae beatitudinis est quasi lignum vitae Sapientia Dei
Patris. Ne primi ligni fructum tangeret homo post peccatum, antequam
ejectus esset a paradiso audivit a Domino: Videte ne forte sumat de
ligno vitae (Gen. III). Arbor vero justitiae, quae est lignum vitae, in
claustro animae ponitur, ut animi virtutes in eo delectentur. Est autem
animae claustrum contemplationis secretum. Plantatur autem arbor
justitiae in terra bonae voluntatis, radicatur in profundo humilitatis,
crescit per desiderium, expandit ramos; per exemplum dat fructum boni
operis, cibat esurientem dulcedine contemplationis. De hoc ligno per
beatum Job dicitur: Lignum habet spem: si praecisum fuerit rursum
virescit, et rami ejus pullulant (Job XIV). Unde beatus Gregorius in
Moralibus:
|
“Ligni nomine aliquando crux, aliquando vir justus, aliquando vero
incarnata Dei Sapientia figuratur.”
|
|
In ligno siquidem crucis habemus spem salutis. Quod vero hic de ligno
dicitur, justitiae cujuslibet hominis assignatur. Lignum enim habet
spem, quia futurae beatitudinis justus exspectat retributionem. Si
praecisum fuerit, rursum virescit. Unde B. Gregorius: Cum in morte
passionis pro veritate justus afficitur, in aeternae vitae viriditate
recuperatur. Et qui hic virebat per fidem, illic virescit per spem. Et
rami ejus pullulant, quia plerumque ex passione justi, fideles quique ad
amorem coelestis patriae multiplicantur: et viriditatem vitae
spiritualis accipiunt, dum hunc pro Deo fortiter egisse gratulantur. Ex
fructu igitur ligni justitiae, quod in medio moralis claustri ponitur,
anima cum suis virtutibus satiatur. Est et lignum vitae secundum formam
humanitatis Christi in medio Ecclesiae. Hoc autem lignum habet spem.
Sicut enim superius dicitur, incarnata Dei Sapientia per illud
figuratur. Hoc igitur lignum habet spem, quia si praecisum fuerit,
rursum virescit; quoniam, etsi Christus per passionem occidi potuit, per
resurrectionis gloriam rursus ad vitae viriditatem venit. Hujus rami
pullulant, ut ex resurrectione illius multiplicati, longe lateque
fideles crescant. Fructus hujus arboris est caro Christi et sanguis. Qui
ex hoc fructu seipsos cibant, aeternae vitae salutem absque scrupulo
dubitationis exspectant. Lignum vero vitae quod est in medio claustri
futurae beatitudinis, id est, sapientia Dei Patris, fuit ab initio
creaturae cibus angelorum; incarnata vero Dei Sapientia facta est
redemptio peccatorum, et salus justorum. Sub ramis hujus arboris, id est
sub tutela divinae protectionis, justi resident, aspectu ejus
delectantur, et amoenitate gaudent; satiantur fructus dulcedine, id est
contemplatione; fructus ejus salutem conservat, et vitam praestat. Hoc
est igitur lignum vitae, quia vitam custodit incolumem sine fine.
|
|
