|
Auctoritate perhibente, comperi qualiter ad angelos et ad animas
sanctorum Deus consuevit loqui. Adhuc vero scire desidero quomodo post
resurrectionem hominibus loqui debeat, ut quod proposui scribere
auctoritati non contradicat. Unde beatus Gregorius: Cum nobis post
resurrectionem ostendetur Dominus per speciem, tunc semetipsum quomodo
omnibus creaturis praesit nobis insinuabit; tunc, detersa nostrae mentis
caligine, clara se visione manifestabit, et tunc implebitur quod in
Evangelio Veritas dicit: Venit hora, cum jam non in proverbiis loquar
vobis, sed palam de Patre annuntiabo vobis (Joan. XVI). Filius enim de
Patre palam annuntiat, quia per hoc, quod Verbum est, ex natura
divinitatis nos illustrat. Palam itaque de Patre annuntiare se asserit,
qua per patefactam tunc majestatis suae speciem, et quomodo ipse
gignenti non impar oriatur, et quomodo utrorumque Spiritus utrique
coaeternus procedat, ostendit. Apetie namque tunc videbimus quomodo hoc
quod oriendo ab alio est, ei de quo oritur subsequens non est: quomodo
is, qui processione producitur, a proferentibus non praeitur. Aperte
tunc videbimus quomodo et unum divisibiliter tria sunt, et
indivisibiliter tria unum. Apparente igitur in judicio retributore
operum, jam verba cessabunt exhortationum, et nos angustias vitae
praesentis evadentes, in illa quoque suscepti contemplatione gaudiorum,
jam nullatenus indigebimus audire verba doctorum.
|
|
