|
Quoniam quidem simpliciores fratres de animabus ante resurrectionem
quibus in locis sint dubitant, ideo volumus ut de eis divinae Scripturae
verbis certiores fiant. Ait enim beatus Gregorius (Moral. lib. VIII):
|
“Cum sanctus, seu malignus spiritus aliquo moriente egredientem animam a
claustro carnis acceperit, in aeternum secum sine ulla mutatione
retinebit: ut nec exaltata ad supplicium proruat, nec aeternis mersa
suppliciis ultra ad remedium ereptionis ascendat. Nequaquam enim
misericordia Redemptoris post mortem liberat, quem ante mortem gratia ad
veniam non reformat.”
|
|
Item (lib. IV):
|
“Electi Dei, et perfecti viri postquam de corporibus transeunt,
nequaquam per morarum spatia (sicut antiqui patres) a patriae coelestis
perceptione differuntur: mox quippe ut a colligatione carnis exeunt, in
coelesti sede requiescunt.”
|
|
Hoc autem quod in quarto Dialogi libro dicitur, quod ante restitutionem
corporum in coelo recipiuntur animae justorum, hoc neque de omnibus
justis fateri possumus, neque de omnibus negare. Nam sunt quorumdam
animae justorum, quae quibusdam adhuc mansionibus a coelesti regno
differuntur. In quo dilationis damno quid aliud innuitur, nisi quod de
perfecta justitia aliquid minus habuerunt? Et tamen luce clarius constat
quod perfectorum justorum animae, mox ut hujus claustra carnis exeunt,
coelestibus sedibus recipiuntur. Hoc autem ipsis justis pro retributione
suae justitiae crescet in die judicii: quod nunc animarum sola,
postmodum vero etiam corporum beatitudine perfruentur, ut in ipsa quoque
carne gaudeant, in qua dolores cruciatusque pro Domino pertulerunt.
Praeterea sciendum est quoniam etsi baptizatos omnes infantes, atque in
eadem infantia morientes ingredi regnum coeleste credendum est, omnes
tamen parvulos (qui scilicet jam loqui possunt) regna coelestia ingredi
credendum non est; quia nonnullis ejusdem regni coelestis aditus a
parentibus clauditur, si male nutriantur.
|
|
