|
Maximam hanc in Scripturis divinis difficultatem invenio: quod ubi magna
quaedam et sublimia nonnunquam requirere nos causa circumstans cogit:
ibi nihil praeter solitum, et quod dictu non difficile sit, praetendere
littera videatur. Neque enim hoc ego tam laboriosum existimo, ut animus
legentis ad ea quae nova et miranda proponuntur, quamlibet sint fortia,
et verborum figuris obumbrata, comprehendere valeat, quam ut ea quae
modica et humilia primo ingressu repererit, ad sublimem intelligentiam
promoveat. Ecce enim canticum Mariae, quod tam celebri et assidua, imo
quotidiana recitatione sancta per orbem frequentat Ecclesia, quis
ignoret maxima spiritualis intelligentiae mysteria continere? Ut enim
praetermittamus quod vel solum ad ejus auctoritatem commendandam
sufficere potuisset: videlicet non sine magna et valde rationabili causa
consuetudinem ecclesiasticam hoc prae caeteris omnibus canticis, quae in
sacra Scriptura reperiuntur, in tanta veneratione retentasse: ut,
inquam, hoc praetermittamus, quis dubitet beatam Mariam recens Spiritus
sancti in se supervenientis tanta plenitudine et gratia repletam non
potuisse parvum aliquid, et quod supra terrenarum mentium capacitatem
non esset, in laudem Salvatoris sui proferre? Constat ergo de tanta
plenitudine eructantem, tantaque devotione novum illud, et humanis
mentibus insolitum gaudium Jesu suo jubilantem, nova laude, et singulari
praeconio novam laetitiam in novo adventu aeterni Domini praedicasse. Et
tamen ipsam ejus cantici seriem, textumque percurrentes, quaedam prima
facie narrationis eo modo proposita invenimus, ut amplius his nihil in
eo quaerendum videatur: cum tamen, licet haec ipsa et vera sint, tantis
mysteriis, tantisque sacramentis an forte sufficiant, dubitari possit.
Unde magis pertimesco in ejus expositione, ne vel aliena inducam aliqua,
vel propria praetermittam: et sic vel negligentiae, vel temeritatis
reatu astrictus pro gratia apud vos offensae periculum incurram, quamvis
ipsi poposceritis. Nonnulla eidem explanationi ex latere adjunxi quae,
si interserta fuerint, poterunt fortasse alicui minus apte conjuncta
videri. Sed ego novi causam idoneam, qua vos id postulare decuerit:
meque poscentium desiderio, quantum possibilitas suppeteret obsecundare
non disconveniat.
|
|
