|
Quia autem quaedam errantia gratuito ad vitam colligit, et reparat ad
salvationem in judicio suo, justitiam moderatur per lenitatem
misericordiae. Propterea magnificamus Dominum, et in salutari
exsultamus; quia cuilibet reverenda est justitia Domini, et exsultanter
observanda misericordia Salvatoris. Ideoque, inquit Maria: Magnificat
anima mea Dominum: Ex exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo.
Quare anima magnificat, et spiritus exsultat? Idem fortasse alio verbo
repetitum est. Nam anima, et spiritus in homine idem est, quamvis aliud
anima, et aliud spiritus notet. Nam spiritus ad substantiam dicitur,
anima ad vivificationem. Verumtamen quia occasio se obtulit, errorem
quorumdam hic commemorare non abs re puto. Nam sunt, qui in unoquoque
homine duas animas esse contendunt: unam rationalem et unam sensualem
rationis expertem, quales sunt animae brutorum animalium. Hanc autem
opinionem rationibus quibusdam, et auctoritatibus firmare conantur.
Aiunt enim animam rationalem nonnisi in vulva formato corpori infundi,
quemadmodum legitur in primo homine corpus prius formatum ac deinde
spiraculum vitae inspiratum. Et Moyses in lege dicit: Quod si quis
percusserit mulierem praegnantem et illa abortivum fecerit: si formatum
fuerit abortivum, percussor animam pro anima reddat; si autem formatum
non fuerit, multetur pecunia (Exod. XXI). Quidam etiam sanctorum Patrum
in suis tractatibus hoc asseruisse inveniuntur.
|
|
