|
Exinde datur baptizato vestis candida, quae innocentiam significat; et
stolam jucunditatis perpetuae, si innocentiam servaverit, ei pronuntiat.
Ad ultimum datur cereus accensus in manu ejus, quatenus illud Evangelii
implere doceatur: Luceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera
vestra bona et glorificent, non vos, sed Patrem vestrum qui in coelis
est (Matth. V.) Ominibus his novus homo in utero matris Ecclesiae
inchoatur, provehitur, consummatur, et universitati Ecclesiae
aggregatur, hoc est corporis Christi membrum efficitur. Unde si ejus
valetudinis est, sacramenta unitatis, id est corpus et sanguinem
Christi, accipere debet. Pueris recens natis idem sacramentum in specie
sanguinis est ministrandum digito sacerdotis, quia tales naturaliter
sugere possunt. Augustinus ad Bonifacium contra haeresim Pelagianorum :
In Ecclesia Salvatoris per alios parvuli credunt sicut ex aliis quae in
baptismo dimittuntur peccata traxerunt. Nec illud cogitetis eos vitam
habere posse qui sunt expertes corporis et sanguinis Christi, dicente
ipso Domino: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus
sanguinem (Joan. VI), etc., ergo si sine periculo fieri potest, juxta
primariam Ecclesiae institutionem sacramentum eucharistiae in specie
sanguinis est tradendum pueris. Unde ignorantia presbyterorum, adhuc
formam retinens, sed non rem, dat eis loco sanguinis vinum, quod penitus
supervacuum arbitrarer si sine scandalo simplicium dimitti posset. Si
autem in reservando sanguinem Christi, vel in ministrando, pueri
immineat periculum, potius supersedendum videtur. Nec terreant vos
praemissa Augustini verba. Ipse enim alibi, quasi ea determinans, dicit:
Nulli est aliquatenus ambigendum, tunc unumquemque fidelium corporis
sanguinisque Domini participem fieri, quando in baptismo membrum
corporis Christi efficitur, nec alienari ab illius panis consortio,
etiamsi antequam illum panem comedat et calicem bibat, de hoc saeculo in
unitate corporis Christi constitutus abscedat.
|
|
