|
Post caetera Ecclesiae sacramenta de ordinibus restat agendum. Septem
igitur sunt ordines ministrantium in Ecclesia, videlicet ostiarii,
lectores, exorcistae, acolythi, subdiacones, diacones, presbyteri. Nos
ergo, frater charissime, qui universos ordines suscepimus, omnium eorum
ministerium et significantiam scire, et eis vitam et mores nostros
coaptare debemus, ut vita concordet cum nomine, et professio appareat in
opere. Primum enim clerici dicimur a Graeco cleros, quod haereditas sive
sors interpretatur, quia de sorte esse Domini et solum Deum in
haereditatem accipere elegimus. Unde nos tales ei exhibere debemus, ut
de nobis dicere possimus: Funes ceciderunt mihi in praeclaris (Psal.
XV). Videamus igitur ne sanctitatis signa inaniter gestemus, scilicet
tonsuram, coronam, ornamenta etiam nostris officiis deputata; sed eis
quae exterius apparent, interiora digne respondeant. Capillos siquidem
ante praecidimus, et ab eis sensuum instrumenta liberamus, ut hoc signo
curarum illecebras frequenter redeuntes et cogitationes supervacuas a
cordibus nostris resecare discamus. Summitatem capitis in modum coronae
radimus, ut mentem quae nostrum superius est, ad superna contemplanda et
desideranda liberam habere doceamur. Qui sic affecti sunt et moribus
esse student quales se debere esse exterius ostendunt, ad clericalis
militiae officia promovendi sunt. Quae septem sunt sicut dictum est.
Quorum primum est ostiariorum. Sciendum autem quod haec omnia de legali
ritu sumpta sunt, et ad Ecclesiam cum quadam imitatione translata.
|
|
