|
Hactenus seorsum sedebat sacerdos et sedenti famulabantur altaris
ministri, oblationem panis et vini praeparando, scabellum pedibus si
opus erat supponendo; et in aliis omnibus quae necessaria videbantur
ministrando; in memoriam Domini Jesu, cui victo tentatore in deserto
ministrabant angeli, sicut scriptum est: Reliquit eum tentator, et
accesserunt angeli et ministrabant ei (Matth IV). Surgit tandem ad
altare accedens, ut nobis in mentem veniat quod Dominus Jesus praeparata
per Joannem via ad homines de deserto rediens venit, et discipulos ad
praedicandum misit. Mittit namque sacerdos diaconum ad legendum
Evangelium, petitam dando benedictionem; quod subdiacono prius lecturo
non fecerat. Legem enim et prophetas invisibilis invisibiliter misit.
Apostolos autem et evangelistas quorum diaconus personam gerit,
visibilis factus, et osculo oris sui dilectam suam osculans, scilicet
Ecclesiam, visibiliter docuit et misit. Diaconus in sinistra fert
Evangelii textum sustentante dextera, quia in hac vita quae per
sinistrum datur intelligi, oportet Evangelium praedicari. Cujus tamen
praedicatio caderet et deficeret, nisi spes aeternae vitae, quam dextera
significat, eam sustentaret. Ascendit diaconus lectricium, ut
sublimitatem doctrinae evangelicae significet, secundum illud Isaiae:
Super montem excelsum ascende, tu qui evangelizas Sion (Isa. XL).
Incensum, quod est bonae opinionis signum, locum aspergit in quo
legendum est Evangelium, quia qui hic bonum nuntium portant, confidenter
dicunt: Christi bonus odor sumus in omni loco (II Cor. II). Subdiaconus
pulvinum quem ante pectus suum deferebat Evangelii libro supponit; quod
signat Evangelii verba corde humili et suavi suscipienda. Lecturus
Evangelium diaconus se vertit ad aquilonem, per quem populus gentium
designatur. Unde, Deus ab austro veniet (Habac. III). Quibus idem
Evangelium primo praedicatum est et in fine saeculi praedicabitur. Quod
etiam in officio missae commemoratur, dum sacerdos primo ad austrum
stat, deinde ad aquilonem, tertio iterum ad austrum. Diaconus igitur
astantes ad audiendum erigit dicens, Dominus vobiscum. In quo
attentionem captat et benevolentiam. Unde illi tanquam attenti et
benevoli respondent, Et cum spiritu tuo. Dociles reddit dicendo:
Sequentia sancti Evangelii, vel initium sancti Evangelii. Quod enim agit
rhetorum doctrina in captationibus, perficit summae natura scientiae in
theologicis sermonibus. Respondent, Gloria tibi, Domine, glorificantes
Deum quod nobis missum est salutis verbum, juxta illud: Et
glorificaverunt Deum dicentes: Ergo et gentibus Deus poenitentiam ad
vitam dedit (Act. XI). Signant etiam se in fronte ubi sedes est
verecundiae, ut se de verbis crucifixi non erubescere significent, vel
ne occulta diaboli suggestio corda eorum ab auditu Evangelii avertat.
Signum enim crucis diabolo valde formidolosum est. Discooperta habent
capita ut se audire paratos ipso habitu corporis insinuent.
|
|
