|
Sacrum Canonem, quem alii multiplici ratione multipliciter diviserunt in
tres partimur actiones. Primae initium est, Te igitur usque Qui pridie
quam pateretur. In hac principalia victus nostri panem, scilicet qui cor
hominis confirmat et vinum, quod laetificat cor hominis (Psal. CIII;
Eccli. XL) offerimus Domino in sacrificium.
Haec triplici vocabulo nuncupamus. Dona dicimus quia nobis a Deo sunt
donata: munera, quia a nobis illi oblata. Donum enim est quod a
superiore datur; munus, quod ab inferiore. Quod autem additur haec
sacrificia, determinatio est qualiter Deus inde muneretur. Super illa
fit crucis signum in memoriam Dominicae passionis, cujus nos participes
facimus, dum vitae nostrae sustentamenta nobis subtrahendo Deo
offerimus.
Ter autem signamus ea, quia virtute Trinitatis omnis consecratio
perficitur. In hac prima actione oratio fit pro omnibus quorum idem est
sacrificium, quique illi vera similitudine conveniunt, in eo videlicet
quod, cum sint multi, sic, per unam fidem et unum spiritum, in unum
corpus Ecclesiae sunt conjuncti quomodo panis ille de multis confectus
est granis, et vinum ex multis confluxit acinis.
Deinde ad cultores Ecclesiae specialis decurrit Oratio. Cultores autem
Ecclesiae dicuntur qui sarculo correctionis et sanctis documentis eam
excolunt. In sequenti Orationis tono dicitur: Qui tibi offerunt pro se
suisque omnibus. Ubi licet praepositio pro eodem modo quo in caeteris
clausulis possit accipi, hoc tamen sensu non inconvenienter accipitur,
ut haec, scilicet panem et vinum quae in victu vitae animalis
principalia sunt, offerendo seipsos et sua omnia, id est totum victum
suum offerre dicantur. Praecipua quippe illius portio sunt, et totum
figurant. Sequitur: Communicantes et memoriam venerantes. Ubi licet
scriptores quasi Capituli initium faciant, eo quod in quibusdam
solemnitatibus haec diversitas quaedam invenitur, jungitur tamen
praemissis hoc modo: Offerunt pro se suisque, ipsi dico communicantes,
in Ecclesiae communione per fidem manentes.
|
|
