LIBER TERTIUS

DE SPECIALIBUS MISSARUM OBSERVATIONIBUS
JUXTA TEMPORUM VARIETATEM ET CAUSARUM


CAP. I. De officio in jejuniis Quatuor Temporum.

De officio missae servata, prout potuimus, brevitate locuti, ad speciales observationes quae pro temporum varietate fiunt in missa, stylum vertimus. Sciendum est igitur quod per Quatuor anni Tempora, scilicet ver, aestatem, autumnum, et hiemem, in quibus in multis deliquimus omnes, constituit primitiva Ecclesia quatuor celebrari jejunia; quibus pro quantitate criminum alii plus alii minus abstinentes, peccata sua deflerent. Fit autem unum quodque horum jejunorium spatio XL dierum. Ratio horum quatuor jejuniorum et XL dierum in singulis tum ex Evangelio tum ex lege colligitur. Ex Evangelio, quia Dominus XL dies jejunavit; ex lege, quia Moyses bis ab omni cibo XL diebus abstinuit. Similiter Elias XL diebus jejunus permansit. Ecce quatuor jejunia et unumquodque XL dierum. Unde et Ecclesia in singulis Quatuor Temporum spatio XL dierum celebrat jejunia, quae specialiter jejunia Quatuor Temporum dicuntur. Pro ordinandis celebrare consuevit Ecclesia. Unde in ipsis diebus Pentecostes quando septiformis Spiritus et neophytorum celebratur festivitas, jejunia fiunt. De quibus Beda in Homilia sua dicit: Quod vero inter haec jejuniorum castigatio repetitur, de ipsorum apostolorum exemplo sumptum credere debemus; qui, accepto Spiritu, quo perfectius nova coelestium bonorum suavitate fruebantur, eo altius mentem a memoria deliciarum abstulere terrestrium. Jam enim advenerat tempus illud de quo Dominus praedixit quaerentibus cur discipuli ejus non jejunarent: Venient, inquit, dies cum auferetur sponsus ab eis, et tunc jejunabunt (Matth. IX). Singula autem jejunia Quatuor Temporum tres habent dies, propter singulorum Quatuor Temporum anni tres menses. Pro singulis igitur mensibus singuli dies jejunio deputantur, scilicet feria IV, VI et VII. Quarta, quia eo die fecerunt consilium Judaei ut occiderent Christum; sexta cum eum occiderunt; septima Romano more jejunio concluditur propter tristitiam apostolorum de morte Domini, ut Innocentius narrat in Decretalibus: Sabbatum, inquit, jejunandum esse ratio evidentissima demonstrat; nam si diem Dominicum ob venerabilem resurrectionem Domini nostri Jesu Christi non solum in Pascha celebramus verum etiam per singulos circulos hebdomadarum ipsius diei imaginem frequentamus, tametipsi sexta feria propter passionem Domini jejunamus Sabbatum praetermittere non debemus, quod inter tristitiam atque laetitiam temporis illius videtur inclusum.