CAP. XVII. De officio missae in quarta feria post Dominicam Palmarum.

In quarta feria post Dominicam Palmarum varietas est in missae officio ex adjectione Lectionis unius et Responsorii unius cum quinque Versibus, quia eadem die fecerunt consilium Judaei ut Jesum occiderent. Unde sicut in sexta feria actus eorum, sic et in quarta feria consilium eorum ad memoriam reducitur. Leguntur itaque in hac feria, sicut et in sexta, duae Lectiones, quia Christus simpla morte sua nostram duplam destruxit, scilicet corporis et animae. Introitus est: In nomine Domini omne genu flectatur coelestium, terrestrium, et infernorum (Philipp. II). Quod est: Omnis creatura rationalis Christo se subesse cognoscat: Quia Dominus factus est obediens, etc. (ibid.), id est quia Christus per obedientiam et humilitatem meruit eamdem cum Patre habere gloriam; non eam tanquam sine meritis sibi indebitam accipiens, sed opus tanta remuneratione dignum perficiens. Quod autem dicit: In nomine Domini, in veneratione nominis intelligendum est, id est rei designatae per nomen. Similiter habetur in Psalmo: Confitebor in saeculum quia fecisti, et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum est, etc. (Psal. LI). Quod autem per nomen res nominis detur intelligi, testatur Ambrosius in Epistola ad Philippenses. Ait enim: Nomen evidens est quod non vocabulum, sed rem quamdam dicit acquisitam ei, sicut illud quod scriptum est. Et cognoscant, quia nomen tibi Dominus (Psal. LXXXII), hoc est quod tu es Dominus. In Oratione passio Domini memoratur, quoniam ea die Judaei de ejus morte consilium fecerunt. Lectio sequens aperte passionem Domini praedicat, dicens: Oblatus est quia ipse voluit, et non aperuit os suum (Isa. LIII). Et paulo post: Si posuerit pro peccato animam suam videbit semen longaevum (ibid.). De hoc semine dicit Isaias: Nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen, sicut Sodoma essemus (Isa. I). Semen enim sunt apostoli et apostolici viri, quibus quasi jacto semine seges Ecclesiae multiplicatur. Hoc semen longaevum esse dicitur per successiones, vel in seipso, quia justi in perpetuum vivent. Responsorium est: Ne avertas faciem tuam a puero tuo (Psal. LXVIII). Verba Christi ad Patrem. Puerum dicit Psalmista Christum propter simplicitatem et innocentiam. Versus ita sonat: Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam, infixus sum in limo profundi, et non est substantia (ibid.). Populi multitudinem, nomine aquarum significat, sicut et in Apocalypsi: Aquae quas vides, populi sunt et gentes (Apoc. XVII). Hae aquae intraverunt usque ad animam Christi tollendam voluntate ipsius Christi, dum eum occiderunt. Eosdem vocat limum profundi, in quo dicit Christus se infixum esse, servata limi metaphora, id est corpore detentum esse. Secunda Lectio sicut et prima de passione Domini agit. Responsorium sequens non Tractus dici debet, sicut nonnulli putant, sed Responsorium, quia post singulos versus a choro respondetur. Habet autem Versus ut innuatur quod peccata veteris Adae per quinque sensus perpetrata passione novi Adae sunt deleta. Vox enim veteris Adae est quae in Versibus illis sonat.