|
In principio officii ad noctem Paschae pertinentis in qua Christus
resurrexisse creditur, benedicitur cereus. Cereus namque ad memoriam
nobis reducit columnam populo Israelitico datam a Deo in deserto quae
erat eis nubes ab aestu protegens in die, et columna ignis lucem
praebens in nocte (Exod. XIII). Columna autem illa et cereus iste
Christi figurae sunt, qui et ab aestu vitiorum protegit et lucem
sapientiae infundit. Hoc autem Christi beneficium et baptizandis
promittitur, et baptizatis dum sunt in via non subtrahitur. Unde columna
illa populo data est Rubrum mare in figura baptismi transituro; et
cereus noster erigitur in Ecclesia et accenditur priusquam catechumeni
baptizentur. Nec hoc praetereundum est quod sicut columna praedicta
populo data est in tertia mansione ab exitu Aegypti, sic cereus nobis
accenditur die tertia liberationis nostrae quae facta est in morte
Christi. Quoniam, sicut diximus, vespera illa ad diem sequentem pertinet
et vere antiqui jam fere transacto die Sabbati, officium hoc
celebrabant. Sed modernorum debilitas ad epulas festinans, tempus
praevenit constitutum. Nobis ergo ab Aegypto spirituali exeuntibus,
prima dies passio Christi, secunda qua descendit in infernum, tertia
resurrectionis est dies.
|
|
