CAP. IX. Quare in Adventu et Quadragesima ministri altaris utantur casulis.

In diebus autem Adventus Domini et Quadragesimae ministri non utuntur hujusmodi vestibus sed casulis. Tamen quando proprium officium assumunt, casulis se exuunt, quia in proprio officio, id est legendo Epistolam vel Evangelium, eos qui ad praedicandum a Domino missi sunt repraesentant. Casula autem talia significat opera quae in itinere observari non possunt. Significat enim per latitudinem suam charitatis amplitudinem. Haec autem exigitur et in loquenda, propter quod collo circumdatur, et in operando, quia super utrumque brachium replicatur, et in cogitando quoniam pectus inde tegitur, et in portando aliorum onera, eo quod humeri inde ambiuntur. Haec autem in itinere observari non possunt. Unde Beda in Tractatu super Lucam: At vero sitim, famem, vigilias, nuditatem, lectionem, psalmodiam, orationem, laborem operandi, doctrinam, silentium, etc., hujusmodi si quis semper exsequenda putaverit, non modo se eorum fructu privabit, sed et notam indiscretae obstinationis imo stultitiae pervicacis incurret: casulis itaque exuti sua peragunt subdiaconus et diaconus officia. Primo subdiaconus in memoriam illorum septuaginta duorum quos misit Jesus in omnem civitatem et locum quo erat ipse venturus (Luc. X); postea diaconus in memoriam apostolorum qui ad praedicandum Evangelium missi sunt. Unde ad majorem perfectionis notam cum subdiaconus sine casula suum peragat officium, diaconus casulam super sinistrum humerum portat plicatam; ut in hac vita quae per sinistram significatur, se ad fratrum onera portanda significet esse paratum, nec ab operibus quae per casulam significantur, etiam in itinere penitus vacuum. Sed quoniam de specialibus missarum observationibus agere proposuimus, de temporum quoque observationibus quibus ecclesiastica congruunt, aliquid duximus inserendum.