|
Interpretes Veteris Testamenti, primum Septuaginta quos Ptolemaeus
cognomento Philadelphus rex Aegypti omnis litteraturae sagacissimus, cum
Pisistratum Atheniensium tyrannum, qui primus apud Graecos bibliothecam
instituit, et Seleucum, Nicanorem, et Alexandrum, et caeteros priores
qui sapientiae operam dederant, in studio bibliothecarum aemularetur,
non solum gentilium scripturas, sed etiam divinas litteras in suam
bibliothecam conferens, ita ut septuaginta millia librorum in tempore
ejus Alexandriae invenirentur, ab Eleazaro pontifice petens Scripturas
Veteris Testamenti in Graecam vocem ex Hebraea lingua interpretari
fecit. Sed singuli in singulis cellis separati, ita omnia per Spiritum
sanctum interpretati sunt, ut nihil in alicujus eorum codice inventum
esset, quod in caeteris vel in verborum ordine discreparet; propter quod
una est eorum interpretatio, sed Hieronymus dicit huic rei non esse
adhibendam fidem. Secundam et tertiam et quartam faciunt Aquila,
Symmachus et Theodocion, quorum primus, id est Aquila, Judaeus fuit.
Symmachus vero et Theodocion Ebionitae haeretici. Obtinuit tamen usus ut
post Septuaginta interpretes Ecclesiae Graecorum eorum reciperent
exemplaria, et legerent. Quinta est vulgaris, cujus auctor ignoratur,
unde specialiter sibi vindicavit, ut quinta appellaretur. Sexta et
septima est Origenis, cujus codices Eusebius et Pamphilus vulgaverunt.
Octava est Hieronymi, quae merito caeteris antefertur, nam et verborum
tenacior est, et perspicuitate sententiae clarior.
|
|
