|
Restat nunc dicere de iis quae rara sunt, et ob hoc magis mira videntur.
Sunt quaedam in rebus conditis quae idcirco cum videntur magis mira
sunt, quia ad hominum notitiam raro perveniunt, vel ob hoc quod in suo
genere pura creata sunt, vel quia remotis sedibus et in abditis naturae
sinibus abstrusa. Haec autem idcirco Creatoris providentia seorsum
collocare voluit, ut illorum consortio quae noxia sunt non laedatur
humana societas, eorum quae pretiosa sunt specie probetur humana
cupiditas, eorum quae rara sunt novitate excitata admirari discat humana
tarditas; postremo ut haec bona simul et mala quasi eminus posita
quodammodo alloquantur hominem, ut attendat quanto studio mala aeterna
fugere et bona aeterna appetere debet, si pro his temporalibus bonis
adipiscendis et malis evitandis tantos labores sustinet.
|
|