|
Diligenter igitur audite, et considerate quae dicturus sum. Quando nihil
erat facere, ut aliquid esset, qualis potentia erat. Quis sensus potest
comprehendere, quae virtus sit de nihilo, etiam unum aliquid facere,
quamvis exiguum. Si ergo unum aliquid, quamlibet parvum, de nihilo
facere tanta potentia est, ut comprehendi non possit, quanta existimanda
est potentia tam multa facere? Quam multa? Quot sunt? Numera stellas
coeli, arenam maris, pulverem terrae, guttas pluviae, pennas volucrum,
squammas piscium, pilos animalium, gramina camporum, folia sive fructus
arborum, et caeterorum innumerabilium innumerabilia numera.
Innumerabilia in similibus, innumerabilia in diversis, innumerabilia in
permistis. Quae sunt similia? Quae sub eodem genere continentur: ut homo
unus et alter; leo unus et alter; aquila una et altera; honoruscopa una
et altera: haec singula, et caetera talia in suis generibus similia
sunt. Quae sunt diversa? Quae dissimilibus differentiis informantur, ut
homo et leo. Leo et aquila. Aquila et honoruscopa: haec invicem diversa
sunt. Quae sunt permista? Omnia simul considerata. Quomodo ergo in
similibus infinita? Quomodo in diversis infinita? Quomodo in permistis
infinita? Audi. Homo unum genus est, sed unus homo non est. Quis eos
numerare potest? Leo unum genus est, sed unus leo non est. Quis eos
numerare potest? Aquila unum genus est, sed aquila una non est; quis eas
numerare potest? et ita in caeteris innumerabilibus innumerabilium rerum
generibus, infinita, rerum genera, et in singulis generibus infinita
similia. Simul vero omnia infinita innumerabilia.
|
|
