|
Motus est quadrifarius. Localis, naturalis, animalis, rationalis. De
quibus quia per singula multa dicere non possumus, breviter singula
perstringamus. Vide quomodo in motu locali sapientia Conditoris
appareat. Cogita nunc unde defluentibus semper aquis indeficiens semper
vena ministratur, unde motus ventorum educitur, quis infatigabilem
astrorum cursum moderatur, quis solem per hiberna descendere signa
praecipit, quis rursum per aestiva eum signa ascendere facit, quis eum
ab oriente in occidentem ducit, et iterum ab occidente ad orientem
revehit. Haec cuncta mirabilia, et soli Deo posibilia sunt. Quid etiam
de naturali motu dicam? Quis putas nascentibus cunctis incrementum
tribuit, et quasi de quodam occulto naturae sinu in apertum germinantia
educit, rursumque eadem marcentia illuc unde venerant reverti facit?
Satis haec diligenter intuentibus mirabilia apparebunt. Deinde sequitur
motus animalis, qui est in sensibus et appetitibus. Cogita ergo qualis
esse possit, qui sensus omnium viventium fabricat, appetitus creat, et
in singulis quibusque animantibus quid appetere et quantum appetere
debeant, ordinat. Denique motus rationalis qui est in factis et
consiliis satis admirationis tibi ingerit, si attendere volueris, quam
ineffabilis sit sapientia quae omnia hominum facta, omnes voluntates,
omnes denique cogitationes cordium; ita ad suae voluntatis arbitrium
intorquet, ita imperat et moderatur ut nihil in universitate possit
fieri quod non ipsa ad decorem operum suorum aut praecipiendo, aut
permittendo fieri velit.
|
|
