|
Sapientis oculi in capite ejus; stultus in tenebris ambulat. Modo
probatum est quod sapientia illuminat, stultitia excaecat. In quo
probatum est? Quia sapiens oculos illuminatos habet, stultus nihil
videt. Si enim sapiens oculos illuminatos habet, ergo sapientia
illuminat. Et sit stultus nihil videt, ergo stultitia excaecat. Nam
sapientia lux est, et illuminat. Si habueris oculos quo illa attingit;
si autem oculos habes ubi lux non est, oculos habes, sed nihil vides. Et
quid prodest hoc? Sint ergo oculi tui ubi lux est, ne efficiaris quasi
oculos non habens, si lucem non habes. Ubi autem est lux? Sursum est lux
ubi est sapientia. Nam sapientia sursum est; et lux sursum, et omnis lux
de sursum venit. Et sicut deorsum tenebrae sunt sine luce, ita sursum
lux sine tenebris. In medio vero post lucem tenebrae, et post tenebras
lux. Propterea sunt dies coeli quos tenebrae non dividunt, neque
obscurum interpolat. Et dies terrae sunt quibus tenebrae succedunt. Quia
ubi sapientia semper est, semper lux est; et ubi sapientia non semper
est, tantum lux est, quantum sapientia est. Et ubi sapientia nunquam
est, nunquam lux est. Ergo lux est quo attingit sapientia, et quo non
attingit sapientia, lux non est. Et quo non attingit sapientia, si
attingit a fine usque ad finem, quid relinquitur extra quo attingere non
possit, quae totum penetrat et complectitur totum? Gyrum coeli circuivi
sola, et profundum abyssi penetravi, et in fluctibus maris ambulavi
(Eccli. XXIV): attingens a fine usque ad finem fortiter, et disponens
omnia suaviter (Sap. VIII). Magna igitur quaestio est quidnam sit quo
non attingit sapientia. Ubi oculi stultorum sunt, qui ambulant in
tenebris et non vident. Aliam itaque Scripturam interrogemus, ubi sunt
oculi stultorum, qui in tenebris ambulant et non vident. Dicit enim:
Oculi sapientis in capite ejus; oculi autem stultorum in finibus terrae.
Ergo in finibus terrae tenebrae sunt, et propterea non vident stulti qui
ambulant in tenebris, quia oculos habent in finibus terrae. Nam si lumen
ibi est ubi oculos habet, non ambulant in tenebris stulti; sed
illuminatos habent oculos et vident. Si vero stultus in tenebris
ambulat, et oculi stultorum sunt in finibus terrae, ibi procul dubio
tenebrae sunt, ubi oculi videre non possunt. Et ubi est hoc? In finibus
terrae. Ergo procul sunt tenebrae, et lumen prope est. Quare ergo
facilius tenebras invenimus quam lumen? Forte, quia nos longe non sumus
a finibus terrae et habitamus juxta populum tenebrarum, neque perreximus
adhuc a finibus terrae ad audiendam sapientiam Salomonis (III Reg. X),
ubi lumen est: idcirco impingimus in tenebras et caligamus a luce. Ipsa
tamen lux prope est et ingerit se; sed lippientes oculi fuscum amant, et
converterunt in tenebras. Ergo prope est lux, nos autem longe sumus; et
tenebrae longe sunt, et nos propinquamus ad illas.
|
|
