|
Cuncti dies ejus doloribus, et aerumnis pleni sunt: nec per noctem mente
requiescit. Multum miser est, qui nec illud tempus, quod naturaliter
quieti datum est, quietum habere potest. Per diem labore atteritur, per
noctem cura et sollicitudine laboris cruciatur. Quem enim vigilantem
distensio laboris et inquietudo exagitat; dormientem quoque animo per
imagines, et phantasias insomniorum ingesta fatigat. Nullum ergo tempus
intermittitur requiei, totum dolori et labori occupatur, et nihil
utilitati ac saluti acquiritur.
|
|