|
Tempus occidendi et tempus sanandi. Tempus destruendi et tempus
aedificandi. Tempus flendi et tempus ridendi. Tempus lugendi et tempus
saltandi. Et multa alia quae enumerantur, et alia multa quae enumerari
non possunt. Et in his omnibus vita humana vicissitudinem patitur, et
subjacet mutabilitati. Transeunt enim ista omnia super eam, et incurrunt
vicissim alia post alia; et subsequuntur quae praecesserant, et rursum
quae secuta fuerant, praecedunt; et sine intermissione hoc agitur in
undis magnarum fluctuationum. Venit post fletum risus, et post risum
succedit fletus; et cum dolori gaudium successerit, iterum gaudia in
dolorem commutantur. Et omnia haec tempus habent, cum voluntas hominis
se per justitiam pro tempore divinae voluntati, vel ad haec agenda
sponte conformat, vel ad patienda supponit. Tempus enim habent omnia,
quando ea homo vel agit secundum Deum, vel patitur pro Deo, quia
secundum Deum ambulantem omnia in tempore suo si prospera eveniant,
fovent; si contingant adversa, exercent. Ideo omnia tempus habent quae
homo juste facere potest vel juste pati. Quod autem sine injustitia
fieri non potest, non habet tempus unquam ut fiat, quia ad malum
faciendum homo nullum tempus accepit, cui propter hoc solum tempus suum
datum est, ut vel corrigat mala quae fecit, vel bona suppleat quae
nondum fecit. Propterea peccata tempus non habent; et omnia tempus
habent, quia in tempore suo omnia bene fieri habent; et bona sunt cum
bene fiunt omnia, et ex omnibus non sunt peccata, quae bene fieri
habent, nec sunt bona peccata, tametsi bonum est ut sint ipsa peccata.
Ideo tempus non habent peccata, et permittuntur in tempore fieri
peccata; et non juste fiunt quando fiunt, et juste fieri permittuntur
quando fiunt; et cum facta fuerint, juste ordinantur; et fit tempus ut
fieri permittantur, et non fit tempus ut fiant quia non bene fiunt, et
bene permittuntur, ut juste ordinentur. Tempus plantandi, tempus
lugendi, tempus saltandi, tempus acquirendi. Ubi est tempus luxuriandi
et tempus inebriandi? Sed illa bene fieri possunt in tempore suo: ideo
ipsa tempus habent. Ista tempus non habent, quia nunquam bene fieri
habent. Sed forte contrarium videatur quod positum est tempus occidendi,
tempus belli, tempus odii. Sed haec omnia bene fieri possunt; et ideo
tempus habent, cum juste fieri habent. Nam est et gladius justitiae, quo
reges et principes criminosos puniunt pro zelo aequitatis, et
interficiunt homines damnatos pro sceleribus suis, secundum praecepta
legis divinae accepta potestate in hoc ipso Deo servientes. Et hi pro
defensione patriae, et pace Ecclesiarum, bella gerunt, et expugnant
inimicos pacis, ne opprimant innocentes. Est et odium sanctum quo
crimina odiuntur, non homines; et ipsum aliquando pro terrore salubri
severitatem districtam exterius corrigendis vitiis irrogat, et intus
dulcedinem dilectionis, qua salutem hominum sitit, inviolatam conservat.
Propterea tempus est odii, et tempus belli: et omnia tempus habent,
quando juste fieri habent. Profiteri licet mihi quod et in principio:
quod ad alta et sublimia ista sensu minor sim ut narrem quod oporteat,
quia quod non oportet et non convenit, hoc satis est declinasse si
datur. Multa enim sunt in profundo sapientiae secreta abscondita, et non
valet homo scrutari arcana ejus; et verba sapientiae ad sensum omnem
excellentia spargunt de iis quae latent lumen aliquod, et ipsum modicum
est ad totum. Propterea laborat homo cum videt illud, et existimat
ingredi ut contempletur; et non valet nisi fuerit cum ipso sapientia, et
ostendat illi intus secreta viarum suarum in parte qua gratiosus factus
est ad eam. Et cum hauserit multum, hoc multum illi est, et exiguum est
ipsum ad plenitudinem redundantem. Ideo multa diximus de fluctibus rerum
et de agitatione contraria eorum quae sub coelo sunt; et parum est adhuc
totum hoc ad totum; et erunt fortassis qui nos profusiores existimaturi
sunt in loquendo, quia non attendunt multitudinem dicendorum, et eorum
quae dicta sunt profunditatem. Nos breviter hoc prolocuti sumus, ut
novam iterum reportemus ad principium futurae narrationis dictionem, et
animos habeamus alacriores.
|
|
