|
Tempus spargendi lapides et tempus colligendi. Quid autem secundum
litteram hoc sibi velit, merito quaeritur: cum tale aliquid ut inter
humanas actiones tempus habere putetur, otiosum omnino atque incongruum
videatur. Nisi forte ita intelligendum sit ut quia dicturus est in
sequentibus: Tempus belli et tempus pacis, convenienter hic praemittat
tempus spargendi lapides, et tempus colligendi, ut videlicet tempore
belli instante colligantur lapides ad exstruendas munitiones et moenia
murorum adversum obsidiones; tempore vero pacis, quia nulla pericula
bellorum imminent, aggeres munitionum dispergantur, quatenus cunctis
accessus sine contradictione patescant. Nec superfluum videri debet
propterea quod supra dixerat: Tempus destruendi et tempus aedificandi
quasi idem secundo repetitum sit; quia illud de aedificiis domorum et
habitaculis hominum convenientius dictum accipitur; hoc vero magis
proprie ad munimenta murorum refertur. Potest tamen alius sensus
fortassis magis idoneus sub his verbis intelligi. Nam quia supra
praemiserat: Tempus occidendi et tempus sanandi, ne forte putaretur
solos malos, et eos qui pro peccatis suis puniendi sunt ad
interfectionem exponi: ostendit nunc justos etiam, aliquando Deo
permittente, in exemplum malorum et castigationem cum impiis et
peccatoribus et mortibus subdi, et exsiliis ac proscriptionibus
dispergi, sicut per Petrum dicitur: Tempus est, ut incipiat judicium a
domo Dei (I Petr. IV). Quod autem lapidum nomine justi significentur,
per Jeremiam manifeste ostenditur, cum dicit: Dispersi sunt lapides
sanctuarii in capite omnium platearum (Thren. IV). Et Isaias rursum:
Ponam omnes muros tuos in lapides sculptos, omnes filios tuos doctos a
Domino (Isa. LIV). Ergo tempus est spargendi lapides, ut justi in hac
vita veram requiem non esse ex ipso sui dispersionis et concussionis
labore intelligant. Et rursum tempus est lapides colligendi, ut post
attritionem exsilii corporalis, ne deficiant animo iterum pace reddita
temporali beneficio ad aeterna convalescant. Sic quod occultum est
difficile in unam aliquam partem judicari potest: quoniam idcirco sermo
divinus in quibusdam locis se a nobis dissimulat, ut se etiam illic ubi
manifestus putabatur, scrutatione dignum ostendat.
|
|
