|
Tempus plantandi et tempus evellendi. Plantantur in malis bona, cum per
exhortationem vel admonitionem rectam aliquando bona suscipiunt;
evelluntur autem postea, quando prava suggestione conquassati, bona
coepta amittunt. Nascuntur itaque per propriam voluntatem, plantantur
per alienam admonitionem; moriuntur autem, cum propria desideria a bono
tepescunt; evelluntur, cum alia supplantatione concidunt. Et in his
omnibus habent mali tempora sua, in quibus justo judicio disponuntur,
sive ad hoc sive ad illud: et ubique praeveniunt bona, et mala
subsequuntur praevisis ad malum. Deinde sequitur vita bonorum in qua
mala praecedunt ut bona subsequantur, et ipsa mala quae praecurrunt, in
bonum cooperantur.
|
|
