|
Tempus lugendi sive plangendi et tempus saltandi. Prius caro debet in
poenitentia tormentis pro prava delectatione affici, postea in studio
virtutum bonis operibus exerceri. Sic nimirum vita justorum doloribus
eruditur, et poenis praeparatur ad gaudia ut munda veniat ad fructum
suum, et praecedunt semper mala ejus ut transeant, et bona differuntur
in finem ut maneant sine fine. Et possumus in hac narratione ordinem
quemdam correctionis et emendationis animae justificandae considerare.
Primum enim omnium est ut in eo qui corrigitur voluntas prava
interimatur, ac deinde bona, vel sanctur infirma, vel mortua
vivificetur. Quod enim male vivit, bene occiditur; et quod male infirmum
est, bene sanatur. Post mutatam voluntatem pravorum operum moles male
aedificata destruitur, et bonorum operum studia longa negligentia
dissipata reaedificantur. Deinde pro culpa praeterita fletus sequitur,
qui cum lacrymarum fonte conscientiam mundaverit, in risum tandem
consolationis, et gaudium commutatur. Sequuntur etiam in poenitentia
planctus, vel luctus, cum dolor mentis usque ad carnis afflictionem
producitur, ut postea cum exsultatione animi caro etiam attrita sui
consolatione laetificetur
|
|
