|
Et pergunt omnia ad unum locum. Id est ad terram matrem suam, et
originis principium, quia:
De terra facta sunt, et in terram pariter revertuntur. Et si quis dicere
voluerit: quod habet homo amplius jumento in eo, quod spiritus filiorum
Adam vadit sursum, ut occidente in mortem corpore, superstes in vita
remaneat: et spiritus jumentorum descendat deorsum, id est, pariter cum
morte corporis defluat in corruptionem: quis novit hoc? Non tamen quia
verum non est, sed quia occultum est: ideo:
Quis novit hoc? Non enim dixit falsum est hoc, sed quis novit hoc? Nemo
hoc novit. Non enim sciri potest hoc ab homine, et tamen credi potest.
Et verum est, quia creditur: et quod creditur, verum est, et ipsa
credulitas non dubia scientia firma est; et tamen nemo hominum hoc scit
qualiter sciuntur ea quae videntur, et audiuntur, et tanguntur, et
caeteris sensibus percipiuntur; et qualiter sciuntur ea, de quibus
naturaliter dubitari non potest, et quae incredulis etiam dubitantibus,
indubitabili ratione demonstrantur. Sola enim fide hoc percipitur, et
ideo dubitatio magna est fidem non habentibus super hoc, quia illud
nesciunt, nec demonstrari eis potest ab iis qui fide hoc capiunt, quia
ipsi fidem non capiunt. Propterea putant ipsi hominem nihil prorsus
jumento habere amplius, quia nesciunt quod spiritus filiorum Adam vadit
sursum, et spiritus jumentorum deorsum. Et cum dicitur eis: quod homo
jumento amplius habet, quia spiritus hominis sursum vadit ad vitam, et
spiritus jumentorum ad mortem deorsum, dicunt: Quis novit hoc? Non enim
putant sciri aliquid posse, nisi oculo carnis videatur, et contingatur
sensu, et ideo scientiam fidei non recipiunt, qua sola homo ad id
revocatur in quo jumento habet amplius. Et quia videre non possunt
illud, nec contingere in manifesto ut comprehendant quid hoc est, quod
habet homo jumento amplius: desperant omnino de vita perpetua, et
increduli fiunt iis quae dicuntur, et se in delectationes vitae
praesentis tota intentione projiciunt, quasi haec sit portio illorum
sola, et nihil amplius sint accepturi postea. Nesciunt enim, quod ideo
absconditum est, ut credatur quod habet homo jumento amplius, et
probetur homo ipse ignorantia sua in fide a Deo. Si enim videretur non
crederetur, sed sciretur; nec esset meritum, nec probaretur homo, nec
convincerentur iniqui, nec boni exercerentur. Propterea absconditum est
ut non videatur, quod habet homo jumento amplius, ut fides meritum
habeat, et infidelitas locum. Et sunt multi infideles, et dicunt: Quis
novit hoc? Et probant certa pro incertis non esse relinquenda; et
incipiunt praesentia amplecti, et ea quae videntur rapere, ut teneant
quae certa sunt; et ludificantur in incerto quia transeunt, et elabuntur
dum teneri putantur; et succedunt quae certa sunt, quae putabantur
incerta. Haec omnia demonstrat iste, et format narrationem suam huc et
illuc, ut sequatur mentes hominum, quoniam in hunc modum ipsae nutant,
et fluctuant in incerto vitae caliginosae. Dixit enim dubitationem
hominum de vita sua, quia ignorant an habeat homo jumento amplius, et
non inveniunt quis noverit, si post mortem corporis spiritus hominis
superstes in vita remaneat; nunc ipsorum vocem in approbationem
praesentium delectationum pro hac ipsa sua dubitatione, ac desperatione
vitae futurae assumit, dicens:
Deprehendi: nihil esse melius quam laetari hominem in opere suo: et hanc
esse partem illius. Qui enim futuram vitam esse non credunt, ii partem
hominis hanc solam esse putant, ut laetetur in opere suo et in hac vita
labore suo perfruatur; quoniam qui mercedem post opus consummatum
subsecuturam non existimant, ii operis emolumentum non post opus, sed in
opere capiendum arbitrantur, atque illum felicem solum esse qui sui
laboris fructum in praesenti ad usum praeparat, non eum qui sui operis
mercedem in posterum capiendam reservat.
|
|
