|
Verti me ad alia. et vidi calumnias (Eccles, IV), quae sub sole
geruntur, et lacrymas innocentium, et consolatorem neminem; nec posse
resistere illorum violentiae, cunctorum auxilio destitutos. Ergo non
putes hic patriam esse. Sed considera et agnosce te sub sole esse, ubi
volvuntur omnia et confusa sunt universa, quoniam ideo hoc factum est ut
agnoscas exsilium tuum, et patriam requiras aliam. Idcirco calumniae
fiunt hic et oppressiones injustae, ut impetant alii alios sine causa et
opprimant sine misericordia infirmos fortiores, et non fert
consolationem hic innocentibus Deus, quia illis alibi reservat
consolationes suas, et nunc interim cunctorum auxilio destitutos
relinquit, ne in alieno auxilio consolentur, quod suum non habent, et
minus gemant, et suspirent, et desiderent ejus consolationem, quam
nondum habent. Sed perversorum animus in utraque parte correctionis
impatiens, nec prosperis excitatur, nec castigatur adversis. Cum enim
dulcia vitae hujus respiciunt, haerent animo in illis, et dicunt: Satis
est hoc, et non est aliud bonum hominis praeter istud futurum postea.
Cum vero adversa attendunt, hebetantur, et corruunt animo, et corruunt
diffidentia, et desperant semetipsos, quia spem aliam non habent. Et
optant magis non esse, quam mala esse; quia malum est, quod sunt, et non
noverunt bonum esse, quod optare possint, ut se transferant ad illud;
quoniam in tempore voluptatis suae discere illud noluerunt, ut in
tempore malo requiescerent in illo. Et ideo faciunt, quod solum
noverunt: cum male sunt, nihil esse volunt, quia non noverunt viam
aliam, qua effugiant malum esse, nisi transeant ad non esse. Propterea
visis malis, quae sub sole sunt, continuo voce illorum subinfertur cum
dicitur.
|
|
