|
Sed quare frustra? Frustra decipitur, quia ipse mundi delectationes a
consideratione futurorum malorum cor avertere possunt; sed a pressura
supervenientium liberare non possunt. Frustra etiam decipitur, quia
fallacis boni gaudia in quibus exsultat, tantis amaritudinibus admista
sunt ut jure displicere debeant, etiamsi debeant permanere. Frustra ergo
utrobique decipitur; videlicet et cum malum non videt quod patitur, et
cum non praevidet malum quod patietur; quoniam et ratio manifesta est,
quae illud bene consideranti judicare valeat; et experientia praesens,
quae hoc patienti ostendat. Propterea infert et dicit:
|
|
