|
(GEN. XXIX.) Amovit lapidem, quo puteus claudebatur. Per hoc etiam patet
quod non solus erat Jacob, sed socios de domo patris sui adduxerat.
Elevata voce flevit. Pietatis est indicium. Auditis causis itineris. Non
quod pro timore fratris exsulasset, sed pro uxore accipienda de genere
suo advenisset. Os meum, et caro mea. Verba pietatis sunt, quasi dicat:
Quacunque causa huc veneris, justum est ut te recipiam. Facere voluisti.
Quare ad hanc voluntatem te inclinasti? quasi dicat, in quo promerui hoc
a te fieri?
|
|
