|
Facies in rationali catenas sibi invicem cohaerentes. Non sic
accipiendum quod dicit sibi cohaerentes, quasi una catena alteri
cohaereat, sed facturam catenae exprimit, in qua circuli cum circulis
cohaerent, vel fila cum filis contorquentur. Unde pro eo quod nos
dicimus cohaerentes, Hebraeus expressius habet: plexas opere plexo et
spisso. Secundum Chaldaicum sonat terminatas, id est in oris sive
marginalibus angulis, quasi in termino, id est fine rationalis positas.
Pones autem in rationali judicii doctrinam et veritatem. Pro doctrina et
veritate in Hebraeo habetur urim tumim . Nam urim doctrina sive judicium
interpretatur; tumim veritas. Hinc et sortes quibus antiquitus ad
indicium veritatis utebantur, urim tumim dictae sunt. Erantque
characteres inscripti diversis litteris; quibus projectis ex junctura
litterarum de super apparentium quid faciendum sive vitandum foret vero
indicio monstrabatur: Pones in rationali judicii doctrinam et veritatem,
haec nomina scilicet in textura. In conspectu Domini semper. In solitis
horis, quando ministrabatur coram Domino. Facies et laminam de auro
purissimo, in qua sculpes opere coelatoris, Sanctum Domino, has duas
scilicet dictiones. Pro eo quod nos habemus Sanctum Domino, in Hebraeo
habetur anoth adonay, hoc autem nomen, id est adonay, quatuor litteris
scribitur, he, ioth, beth, vau, quod interpretatur iste principium
passionis vitae et ineffabile dicitur; Semper in fronte: congruo
scilicet tempore, Tunicam de bysso factam stringes, id est compones vel
adaptabis. A renibus usque ad femina, id est femora; tantum protenditur
caro turpitudinis quamvis ultra extendantur feminalia.
|
|
