|
In primis igitur triplex nobis eorum, quae rite offeruntur, discretio
occurrit: aut enim de animalibus oblatio fiebat, et sacrificium
dicebatur, aut in sicca materia, veluti in pane aut farina, sive in eis,
quae ex his conficiuntur, quae proprie oblatio vocabatur; aut in
liquoribus, quale est vinum, et caetera hujusmodi: quam Scriptura
specialiter libationem appellat. Quamvis igitur aliquando Scriptura, et
sacrificium oblationem, et vicissim oblationem sacrificium appellare
consueverit, magis tamen proprie sacrificia de animalibus, oblationem de
siccis, libationem de liquidis accipiendum putamus. Porro sacrificiorum
alia holocausta dicebantur, quia tota cremabantur; alia sacrificia, in
quibus pars cremabatur, pars reservabatur. Eorum item quorum, pars
comburebatur, et pars reservabatur: alia pro peccato sive delicto
offerebantur, in quibus praeter id quod in holocaustum Domini
cremabatur; reliquum totum in esum sacerdotum cessit. Alia pacifica
dicebantur, quae vel pro gratiarum actione, vel pro solvendo voto, vel
pro spontanea devotione offerebantur. De quibus pars in igne altaris
cremabatur, pars autem, id est pectusculum, et armus dexter sacerdotum
erat, reliquum offerentes acceperunt. In holocausto sacerdos, qui ipsum
holocaustum obtulit, solam pellem accepit. In sacrificiis praeter
adipem, et renunculos, et reticulum jecoris, et alia quae ignis
consumpsit, reliquum totum secerdotum fuit. In pacificis similiter
adipem, et omnem pinguedinem intrinsecam, et duos renes cum adipe quo
teguntur ilia, et reticulum jecoris cum renunculis; et sic de quibus
foret, caudam etiam cum renibus, et universa vitalia ignis altaris
consumpsit; pectusculum, et armum dexterum sacerdos habuit; reliquum
totum iis qui hostiam pacificam obtulerant remansit. Item in holocausto,
quando de armentis vel pecoribus immolatio fiebat, masculina tantum
offerri jussa sunt. In sacrificiis autem, pro peccato atque delicto,
sive in pacificis, tam femina quam masculina poterant immolari: eo
videlicet ordine, quo ea lex immolari praecepit, ut videlicet in
sacrificio pro peccato, cum quis de populo peccaverit per ignorantiam,
capram jubeatur offerre; in pacificis autem marem vel feminam, pro voto
offerentium quia gratuita erat oblatio quisque offerre poterat. Porro
pacifica dicta sunt sive propterea, quod non pro culpa aliqua
offerebantur, sive quia pacem fecerunt ex omni parte, unicuique, quod
suum est tribuentes; quia in eis pars in sacrificiis Domini cremabatur,
pars sacerdotibus cedebat: reliquum offerentium erat. Pacifica autem vel
pro gratiarum actione offerebantur, cum videlicet aliquis de periculo
liberatus in gratiarum actione Domino munus obtulit, vel pro voto
solvens promissum, vel spontanea voluntate offerens.
Quando vero oblatio fiebat, aut de simila, id est subtili farina, illam
esse oportuit; aut de panibus coctis in clibano; aut de patella sine
frixura; aut de sartagine cum frixura. Similae super fundebatur oleum,
et thus super ponebatur: reliqua oleo superfundebantur sine thure. Mel
autem et fermentum universaliter ab oblationibus Domini removetur. Nam,
et quando primitiae horum offerebantur, sicut aliarum rerum, non tamen
super altare ponebantur, neque aliquid ex eis in igne altaris
cremabatur, sed elevata tantum coram Domino, post a sacerdotibus
suscipiebantur. Sal vero omnibus sacrificiis misceri praecipitur, id est
oblationibus.
Libationem in liquidis accipimus, upote in oleo, et vino.
|
|
