origine Francorum usque ad Carolum magnum; et post a Carolo Magno usque ad Caroli Simplicis successores; continet capitula decem. |
CAP. I. De origine Francorum. |
Franci ab origine Trojani, post eversionem Trojae, Priamo quodam duce inde regressi juxta Thraciam super Danubii ripas consederunt, aedificantesque ibi civitatem vocaverunt eam Sicambriam, manseruntque ibidem usque ad tempora Valentiniani imperatoris, a quo sunt inde expulsi, eo quod tributa Romanis juxta morem caeterarum gentium solvere recusarent. Egressi inde Marcomiro, Sunnone, et Gennebaldo ducibus venerunt et habitaverunt circa ripam Rheni in confinio Germaniae et Alemaniae. Quos cum Valentinianus multis postmodum praeliis attentasset, nec vincere potuisset, proprio eos nomine Francos quasi furnicos, id est feroces appellavit. Ab illo tempore in tantum virtus Francorum excrevit, ut totam tandem Germaniam et Galliam usque ad juga Pyrenaei et ultra subjugarent. Alii Francos a quodam Francione appellatos volunt. Dicunt namque quod post excidium Trojae multitudo magna inde fugiens, ac deinde in duos populos se dividens, altera pars Francionem quemdam supra se regem constituerit, altera Turcum [Teucrum] nomine secuta fuerit, atque ex eo duos populos sumpto nomine Francos et Turcos [Teucros] usque hodie vocari. |