|
De creatione mundi sic refert Scriptura, dicens: In principio creavit
Deus coelum et terram (Genes. I). Coelum vocat tria elementa, ignem,
aerem, aquam, quae erant in una confusione permista, sive in una
permistione confusa circa quartum, quod est terra, fluctuantia; quae
terra in medio, et in uno trium suo pondere librata subsidebat. Deinde
vocat Scriptura sacra tria elementa, quae simul erant permista, aquas,
tenebras; deinde aquas, ubi dicit: Spiritus Domini ferebatur super aquas
(Ibid.); tenebras ubi ait: Tenebrae erant super faciem abyssi (Ibid.).
Coelum propter suspensionem, aquas propter mobilitatem et fluctuationem,
tenebras propter confusionem. Abyssus est concavitas terrae, quae
receptaculum inferiorum futura erat aquarum. In principio itaque creata
sunt coelum et terra, id est quatuor simpla elementa omnium faciendorum
materia; deinde subinfert Scriptura: Dixit autem Deus: Fiat lux, et
facta est lux (Ibid.). Lux illa primaria eo in loco creditur facta quo
sol modo quotidie oritur, et per eamdem viam per quam sol creditur
gyrasse, ac sic vespere et mane peregisse, et hoc fuisse opus primae
diei. Secunda die firmamentum factum est in medio, id est in medio
confusionis illius trium elementorum, quae in principio coelum, deinde
aqua, deinde tenebrae vocata dignoscitur; et hic in opere secundae diei
aquarum vocabulo nominatur. Factum est autem firmamentum in medio
aquarum, ita ut partem earum concluderet intra, et haberet sub se,
partem vero excluderet a se, et haberet supra se. In massa enim
universitatis id, quod est intimum, est infimum; quod est extremum, est
supremum. Verbi gratia: terra in rebus corporalibus omnium est intimum,
et ipsa est omnium infimum. Aquae, quae supra firmamentum sunt, sunt
extrema, et ipsae omnium sunt suprema. In rebus vero mediis quaecunque
sunt interiora, ipsa sunt inferiora, et quaecunque sunt exteriora ipsa
sunt superiora. Firmamentum vero ex stellis sibi infixis esse volubile
comprobatur, sed de qua materia factum sit ignoratur. Terra die jussu
divino moles aquarum, quae spatium illud quod inter coelum et terram est
occupatum tenebat, deorsum versa in abyssum descendit, et sic aer in
medio purus et serenus permansit. Deinde jussit Deus ut terra herbas et
arbores secundum species suas germinaret, et germinavit. Quarta die
fecit luminaria, quae in firmamento probantur esse fixa, exceptis septem
planetis, quorum ista sunt nomina: Luna, Mercurius, Venus, Sol, Mars,
Jupiter, Saturnus. Quinta die fecit de aqua pisces et aves, sed pisces
in aqua dimisit, avibus vero in aere mansionem habere constituit. Sexta
die fecit bestias in terra. Mundo igitur creato, disposito, ornato, et
eo, quod esset humano corpori necessarium, commodum, gratum parato,
fecit Deus hominem possessorem omnium, dominum universorum, qui, quamvis
tempore posterior, causa tamen prior, dignitate superior invenitur.
Fecit autem Deus corpus humanum de limo rubrae terrae, et inspiravit in
faciem ejus spiraculum vitae, et factus est homo in animam viventem.
Plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio (Gen.
II). Paradisus locus est in Orientis partibus, pro nunquam, propter
magnam aeris temperiem, frigus vel aestus attingit, sed perpetuus
Marius, vernalisque jucunditas, atque serenitas perseverat. In quo erat
lignum vitae, de quo quandiu homo comederet, nunquam infirmaretur,
nunquam senesceret, sed, peracta obedientia, sicut modo per mortem, ita
tunc sine morte ad consortium angelorum transferretur. In quo erat etiam
lignum scientiae boni et mali, per quod homo debuit experiri bonum si de
eo non comederet, malum si comederet. In hoc itaque loco posuit Deus
hominem quem fecerat, lignum scientiae boni et mali illi tantummodo
interdicens; deinde cunctis animantibus ad Adam adductis, et omnibus ab
eo nominibus impositis, fecit Deus Evam, quam dedit viro, de quo facta
erat, sociam: Viditque Deus cuncta quae fecerat, et erant valde bona
(Gen. I). Et requievit die septimo ab omni opere quod patrarat (Gen.
II).
|
|
