|
Regnum Macedonum sub Cranao primo rege exortum ab anno tertio decimo
Oziae regis Judae usque in annum nonum Oniae pontificis, qui et Menelaus
dictus est, cucurrit per annos sexcentos et triginta sex, et per reges
triginta novem. Ante Alexandrum isti fuerunt reges: Craneus, Crenus,
Tyriminas, Perdiccas, Argus, Philippus, Europus, Alcetas, Amyntas,
Alexander Magnus. Igitur Magnus Alexander, cum vicesimum aetatis ageret
annum, regnum adorsus est expugnare Persarum, habens in exercitu peditum
triginta millia, et equitum quatuor millia quingentos. Et horum agminum
ordines nemo nisi sexagenarius duxit, ut si principia castrorum
cerneres, senatum te cernere non militiae duces existimares. Nemo
denique illorum in praelio fugam, sed victoriam cogitavit, nec in
pedibus cuiquam spes, sed in lacertis fuit. Porro rex Darius fiducia
virium, non hostem a finibus Persarum arcere, sed intra regni sinum
recipere gloriosius ratus, flumen Euphratem, et montem Ciliciae murum
illum sine impedimento transire permisit, ac demum in campis Adrasti
dirigit aciem adversus cum. Habuit itaque Darius in ea congressione
sexcenta millia militum. Sed tam numerosus exercitus mox terga vertit,
superatus non minus Alexandri arte, quam Macedonum virtute. Magna caedes
Persarum in eo praelio fuit; de exercitu vero Alexandri novem tantum
cecidere pedites, et centum viginti equites. Post hanc victoriam major
pars Asiae statim ad Alexandrum defecit. Denique plurima gessit bella
cum praefectis Darii, quos jam non tam armis quam nominis sui terrore
superavit. Jam enim milites Alexandri Persicum aurum, et totius Orientis
opes quasi suam praedam ducebant, nec belli periculorumque, sed
divitiarum meminerant. Posthaec autem Darius cum quadringentis millibus
peditum, et centum millibus equitum in aciem procedit. Occurrit ei
Alexander, et committitur praelium ingentibus animis. In eo praelio
uterque rex vulneratur, et tandiu tamen anceps fuit quoad fugeret
Darius. Exinde magna caedes Persarum secuta est, caesa enim sunt
sexaginta millia et unum peditum, et equitum decem millia, capta
quadraginta millia. E Macedonibus cecidere pedites centum et triginta,
et equites centum quadraginta. In castris Persarum multum auri et
caeterarum opum inventum est, et inter castrorum captivos capta est
Darii mater, et uxor, ejusdemque soror, et duae Darii filiae, quarum
redemptionem, oblata etiam dimidia regni parte, Darius non obtinuit.
Illas tamen Alexander haberi apud se ut reginas praecepit, filiabus non
sordidius matrimonium dignitate patris sperare jussit. Post haec autem
Darius in gratiam victoris Alexandri aureis vincitur catenis a cognatis
suis. Et vinctus pariter cum Persarum regno vitam finivit. Cujus corpus
Alexander more regio sepelivit. Sicque Persarum regnum cessit in
potestatem Macedonum, postquam steterat per annos ducentos triginta unum
Interea vero Tyrum florentissimam urbem Alexander expugnavit, et
Alexandriam super amnem Tanaim aedificavit, et Indiam expetiit, ut
ultimo Oceani limbo imperii sui fines terminaret. Ubi cum Poro ipsius
gentis rege fortissimo equo vectus singulari certamine dimicavit, sed
occiso dejectus equo concursu satellitum suorum mortem evasit. Subactis
deinde omnibus Orientis gentibus usque ad flumen Indum et ad Oceanum,
statuit remeare retrorsum. Verum, cum Darium regem annis duntaxat
quinque supervixisset, et Babyloniam reversus fuisset, suorum insidiis
in eadem urbe, in ipso aetatis et victoriarum flore, vitam veneno
finivit, vitae videlicet suae anno tricesimo secundo, regni vero sui
duodecimo. Quo defuncto successores ejus orbem universum, qui Macedonum
viribus subactus fuerat, inter se partiti sunt, sed postea varia
bellorum sorte confligentes ad paucos potestas collecta est. Prima
partitio talis fuit: Ptolomaeus accepit Aegyptum, Africam, Arabiam;
Laius Militenus Syriam, Philotas Ciliciam, Philo Illiricos, Acropatus
Mediam majorem, Sother Mediam minorem, Schynus Suzanianam gentem,
Antigonus Philippi Phrygiam majorem, Nearchus Lyciam et Panphiliam,
Cassander Cariam, Menander Lydiam, Leonatus Phrygiam minorem, Lysimachus
Thraciam et Pontum, Eumenus Cappadociam et Paphlagoniam, Seleucus summam
castrorum, Cassander Antipatri stipatores et satellites regis, Traxiles
Seres inter Hydaspem et Indum, Phiton Agenoris colonias in Indis
conditas, Oxiarches Paropamenos in fine Caucasi, Subitores Aracusios et
Chedros, Statanor Drancheos et Areos, Amyntas Athrianos, Sicheusita
Sogdianos, Canor Parthos, Philippus Hircanos, Frataphanes Armenios,
Tlepolemus Persas, Peucestes Babylonios, Arthous Pelassos, Archesilaus
Mesopotamiam. Post haec, ut supra, dictum est, ad paucos potestas
collecta est. Et Philippus quidem, qui et Arideus dictus est, tandem
obtinuit Macedoniam, Seleucus Syriam, Antigonus Asiam minorem,
Ptolemaeus Lagi filius Aegyptum. Isti sunt igitur reges qui post
Alexandrum Magnum in Macedonia regnaverunt, Philippus qui et Arideus,
Cassander, Antigonus et Alexander Cassandri fili, Demetrius, Pyrrhus,
Lysimachus, Ptolemaeus Ceraunos, Meleagrus, Antipater, Sosthenes,
Antigonus, Philippus, Perses. Post haec finitum est regnum Macedoniae.
Romani enim, interfecto Persa, Macedones, Illyrios et Galatas liberos
esse jusserunt .
|
|
