|
Secundus Romanorum monarcha, interfecto Julio Caesare, Octavianus
[Octavius] exstitit. Hic Illyricum et Pannoniam occupavit, et Sicambros,
et Artures Hispaniae populos superavit, et moribus informavit. Norici,
Dalmatae, Moesi, Bosphorani, Thraces, Daci, Sarmatae, ducum ejus sunt
superati virtute. Sed antequam regni monarchiam obtinuisset ipse,
Augustus Italiam, et Galliam, et Hispaniam, Antonius vero Asiam
Pontumque possidebat. Porro Antonius, cum esset socer ejus, repudiata
Augusti sorore, Cleopatram Aegypti reginam sibi copulavit, et Augusto
bellum indixit. Sed ubi ventum est ad praelium, Antonius imperatorem
sustinere non valens, propria manu se interfecit, Cleopatra vero admotis
sibi serpentibus morte sopita est. Tunc Augustus, potitus Alexandria
urbe opulentissima, Romam triumphans ingressus est. Quibus patratis,
Parthi inclyti nominis gloria territi, Romana signa quae Crasso
interfecto diripuerant, ei ultro reddiderunt, et obsidibus datis foedus
ab eo suscipere meruerunt. Ad hunc quoque Indi, Garamantes, Aethiopes
legatos cum donis miserunt. Venit ad eum et Herodes rex Judaeae deposito
diademate, et insignibus regni sequestratis, eo quod fuisset de amicis
Antonii. Venit, inquam, humili habitu, sed regia mente. Cumque coram
imperatore fidem, quam Antonio servaverat, elegantissime perorasset,
Caesar fidem et bonitatem admiratus in homine: Salve, inquit, et nunc
magis utere regno tuo, quoniam non invidemus virtutibus, sed delectamur.
Et haec dicens, imposuit coronam capiti ejus, ampliavitque regnum ejus
dans ei Gaddaram et Hyponam, Samariam et Joppen, Turrim quoque
Stratonis. Ex quibus Herodes Turrim quoque Stratonis aulicis aedificiis
venustavit, et Caesaream jussit appellari. Pacatis igitur omnibus per
universum orbem regionibus: Exiit edictum a Caesare Augusto, ut
describeretur universus orbis. Haec descriptio prima facta est a
praeside Syriae Cyrino. Ascendit autem Joseph a Nazareth Galilaeae in
Bethlehem Juda, eo quod esset de familia David, ut profiteretur et ipse
cum Maria desponsata sibi uxore praegnante (Luc. II). Anno igitur
imperii Octaviani Augusti quadragesimo secundo, regni Herodis trigesimo
primo, Olympiadis centesimae nonagesimae tertiae, cum per orbem terrarum
firmissima pax vigeret, Jesus Christus Filius Dei in Bethlehem Judae
nascitur secundum fideles promissiones. In cujus ortu angeli exsultantes
cecinerunt: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae
voluntatis (Luc. II). Magi quoque venerunt ab Oriente adorare eum,
offerentes ei munera, aurum, thus et myrrham (Matth. II). Herodes autem
mala suspicione perterritus, occidit omnes pueros, sperans inter
coaetaneos Christum interficere. Praeterea agebatur funestus Herodes
suspicione mala per multa flagitia, et ne ignobilis videretur, copulavit
sibi Mariannem Aristoboli filiam. Deinde copulavit sibi novem mulieres,
sed inter omnes pollebat Marianne excellentissimi gratia decoris, unde
diligebat eam Herodes, nec offensam. volebat. Verum in Mariannem scena
adulterii contexitur, quod Antonio imaginem suam destinasset, ut
pulchritudine sua perstrictam excitaret in se viri non sobriam mentem;
quod audiens Herodes jussit eam interfici. Sed non multo post secuta est
facti poenitentia. Itaque Marianne illi audiri et videri videbatur, et
interdum consistere cum illa et confabulari. Addebantur illi stimuli ab
aliis, qui ei a filiorum insidiis cavendum denuntiabant, asserentes quod
ultrices materni exitii manus in eum armarent. Tandem igitur ad urbem
Sebasten Alexander, et Aristobolus (sic enim vocati sunt) perducti,
patris imperio strangulati sunt. Fecit occidi etiam Antipatrum filium
suum Herodes. Denique morbo intercutaneo depressus lecto decubuit, et
tandem morte pessima vitam finivit. Successit igitur Herodi Archelaus
filius ejus, majestate quidem minor, sed vitiis non inferior. Florebant
per idem tempus Romae Virgilius, Sallustius, Terentius, Horatius,
Livius, Hortensius. Porro Augustus Caesar erat ad recipiendas amicitias
parcus, sed ad retinendas constantissimus. Fuit mitis, gratus, civilis
animi et lepidi, corpore toto pulcher, sed oculis magis. Auxit Romam
aedificiis multis, illo glorians dicto: Urbem inveni lateritiam,
relinquo marmoream. Nolae morbo obiit, et Tiberium suum privignum sibi
successorem reliquit.
|
|
