|
Philippicus igitur qui et Bardavius nominatur, creatus apud Cersonam
imperator anno divinae Incarnationis 722 imperavit anno uno et
dimidiato. Iste cum esset haereticus Cyrum Constantinopolitanum
episcopum exsilio relegavit, et posuit in eamdem sedem quemdam sui
sensus pseudoepiscopum, nomine Joannem monachum. Ipse etiam Philippicus
Romam Constantino papae pravi dogmatis litteras destinavit, quas vir
sanctus consilio Romani populi respuit, et praecepit ne ejus nomen in
chartis poneretur, aut percussura solidorum ejus reciperetur, aut ad
missarum solemnia recitaretur. Et cum imperasset Philippicus uno anno,
et dimidio anni, insurrexit contra eum Anastasius, qui et illum oculis
privavit, et ab imperiali dignitate deposito sibi ejus vindicavit
imperium. Apud Italiam vero Ariperto mortuo regnavit Luitprandus filius
ejus.
|
|
