|
Leo igitur anno Incarnationis Domini nostri Jesu Christi 727, Romano
potitus imperio imperavit annis XXIV. Hujus in diebus gens Sarracenorum
Constantinopolim hostiliter circumdedit fere per triennium. Sed civibus
multa precum instantia Deum deprecantibus, tandem fugam gens inefficax
arripuit, et postmodum dum per altum mare navigaret, subitanea
tempestate submersa periit. Porro Leo Augustus anno imperii sui octavo
omnes sanctas imagines destrui praecepit. Maximo enim odio illas
abominabatur, et omnes virtutiferas sanctorum reliquias. Post haec rex
Italiae Luitprandus audiens quod Sarraceni, depopulata Sardinia, loca
illa foedassent, ubi ossa beati Augustini Hipponensium episcopi
requiescebant, quae propter vastationem barbarorum olim eo translata, et
honorifice tumulata erant, misit illuc, et dato pretio accepit, et
transtulit ea Ticinum ibique in monasterio, quod Cella Aurea vocatur,
recondidit. Postea Constantinopoli factus est terraemotus magnus, et
corruerunt ecclesiae multae, et exstinctus est populus multus. Eodem
anno mortuus est Leo imperator, animae simul et corporis morte; et fit
imperii ejus, et impietatis pariter successor Constantinus filius ejus,
cum esset annus a conditione mundi secundum Romanos sexies millesimus
ducentesimus quadragesimus, sed secundum computationem Aegyptiorum et
Alexandrinorum sexies millesimus ducentesimus et tricesimus secundus.
|
|
